thuis

Zondagregen: middagje huishouden

Zondagmiddag, regen en rust. Een perfecte middag om te huishouden. Planten water geven, twee planten verse grond, drie planten een nieuwe plek. Planten zijn van mij afhankelijk, ze kunnen niet zelf op zoek naar licht en voedsel. Net als Poes, maar die kijkt zo smekend als hij iets wil, dat ik altijd voor hem klaarsta. Een plant laat hoogstens diep ongelukkig een blaadje vallen. Kattenbak schoonmaken. Zo, zorgtaken zijn klaar.

Een was in de machine, afwassen, stofzuigen, post bijwerken, losse spullen op hun plek. Fornuis schoonmaken, was ophangen, droge afwas wegbergen, oud papier weg, restafval weg, boodschappen doen. Ach laat ik ook even de wc schoonmaken, dat zit lekker. Lopende huishouden is klaar.

Het regent nog steeds en ik heb zin om een laagje dieper te werken. Ik verf een vlek bij op de muur van een logeerkamer die deze zomer helemaal nieuw zeegroen is geverfd maar waar nu op de muur vlakbij het kussen van het logeerbed een rare bloedbruine vlek  zit. Wat daar gebeurd is? Geen idee, maar het is weer weg.

En dan gooi ik alle losse prullen uit de zitkamer op de eettafel. Dat had ik nou niet moeten doen, de zooi staat me zo tegen dat ik ineens geen zin meer heb. Gauw stukkie schrijven en dan lekker viool studeren. De Messiah van Handel, daar kun je nooit genoeg van krijgen.

Ja nu is het maandag, maar je wilt toch wel een stukje van gisteren lezen? Zo snel veroudert een blog toch niet?

geniet

Goedemorgen allemaal

Mijn nieuwe jaar is begonnen zonder hoofdpijn en kater. Geen vettige oliebollen als ontbijt, geen resten wijn en geen grote afwas. Het is stil om me heen: de stad slaapt, het huis is leeg en het is mistig.

De kerkklokken beginnen te luiden, blijkbaar is 1 januari ook al door de kerk geannexeerd als christelijk feest. Raar.

Zoons slapen elders hun roes uit. Huisgenoten zijn er dit weekend niet. Poezen drentelen rond en kijken me gelukkiger aan dan vannacht.

Wat zal ik vandaag eens doen? Mijn oog valt op een bibliotheekboek: Judas van Amos Oz. Er zit een sticker op: top-10, uitleentermijn 1 week.

Een week?! Die is al om, maar de bibliotheek is vandaag dicht. Ik weet wat me vandaag te doen staat, ik moet verplicht een prachtig boek lezen. Niets aan te doen. Tot morgen.

 

doe mee

Hoe makkelijk het is om een abonnement stop te zetten

Ik bel de Consumentenbond. Na een uitgebreid keuzemenu en drie minuutjes wachten krijg ik een vriendelijke man aan de lijn. Mijn abonnement is een paar seconden later stopgezet per eind februari.

Wow, wat een service. Dat was enkele jaren terug nog heel anders. Hoe simpel was het om een lidmaatschap of abonnement aan te gaan, en wat een ellende om het stop te zetten. De wet is veranderd, goede zaak.

Sportscholen en loterijen zijn nog steeds berucht helaas. Zo simpel om je postcode te “activeren” maar deactiveren is er niet bij. Daardoor heeft Moeder meerdere postcodeloten: ze wordt opgeroepen om haar postcode te activeren en gehoorzaam als ze is doet ze dat trouw, en oeps, weer een lot erbij. Sluw.

Maar tijdschriften en lidmaatschappen op organisaties als de Consumentenbond en Natuurmonumenten opzeggen is wel echt gemakkelijker geworden. Of hebben jullie andere ervaringen?

denk mee

Fout wereldbeeld rechtgezet door voetbal

Ik zit voor de TV te eten (vegan lasagne) te wachten op De Wereld Draait Door. Sportjournaal staat aan, de voetbalwedstrijd van vanavond tussen Donetsk en München wordt aangekondigd.

Donetsk ligt in Het oosten van de Oekraine, en hoewel er nu een staakt-het-vuren is, is het niet veilig genoeg om daar de thuiswedstrijd te spelen. Bovendien is het stadion een beetje kapot geschoten. Dus speelt Donetsk zijn thuiswedstrijden al tijden elders in de Oekraine, 1400 km naar het oosten, in Vif, vlakbij de Poolse grens.

Ik luister nauwelijks, het interesseert me niet echt. Of helemaal niet. Maar heb ik dit goed gehoord? Oekraïne grenst aan Polen? Ik situeerde het ergens ver in het zuidoosten van Europa, ontzettend ver hiervandaan. Maar inderdaad, een heuse papieren atlas bevestigt dat Oekraïne en Polen aan elkaar grenzen. Nooit geweten. Ik zie dat het ook aan Hongarije grenst.

Bovendien ligt Vif dichter bij München dan bij Donetsk, 1200 km.

Ik ben verbaasd over mijn gebrek aan topografische kennis.

geniet

Poes is echt Zen

Het is tien uur in de ochtend. t Is nou niet echt weer om er lekker op uit te gaan, vinden Poes en ik.  Ik vul deze dagen met klusjes: elke dag een doosje/laatje/kistje uitmesten, elke dag 10 toeren breien aan de trui voor Zoon2, elke dag een blogje. En daarnaast de gewone dagelijkse dingen zoals huishouden en thuiskantoor. Nu zitten Poes en ik samen op de grond bij de houtkachel, ik met een kop koffie, mijn breiwerk en de krant; Poes met niets.

Poes doet niets, die zit bij mij en spint tevreden.

geniet

Familiedag met Lego

Gisteren: buiten hagel, wind, koud, nat. Binnen zo’n middag in de kerstvakantie waarin gepuzzeld en gescrabbeld wordt, met chocomel erbij en de houtkachel aan. Maar dan niet in de kerstvakantie, geen puzzel en scrabble en zonder chocomel en houtkachel. Maar wel: Bionicles!

Bionicles waren tien jaar geleden geweldig speelgoed voor jongens van tien jaar. Het is een heel leger van stoere poppen van Lego. Zoon2 had er een stuk of 40. Dat is veel, ik weet het, maar wij woonden toen in Afrika en dit waren gemakkelijke cadeautjes die je ook in Zuid-Afrika kon kopen, en ik sloeg er elk jaar gewoon een aantal in voor diverse momenten dat er weer een cadeautje gegeven kon worden. Hij kon er uren, dagen, maanden mee spelen. In elkaar, uit elkaar, andere combinaties, dan weer een paar superpoppen, dan weer een leger kleintjes. Alles kon, alles paste, alles was mogelijk. Ik genoot ervan.

Maar Zoon2 speelt er niet meer mee, vindt ze stiekem nog wel leuk natuurlijk. We hebben vier kisten vol, drie met de lege plastic bussen en een met losse stukjes. We besluiten daar weer poppen van te maken.

Wat volgt is een heerlijke knutseldag. Ik geniet, Zoons hebben plezier, het is gezellig. Het restultaat is een tafel vol Bionicles. Wat nu?

geniet

Saaie dag

Ik zit al de hele dag achter deze computer, en nou is het weer donker.

Bah, donker, saai, grijs, grauw.

Ik heb zin in lichtjes, warmte, gezelligheid.

Zal ik de kerstboom opzetten? De mijne is van rood aluminium, en hang ik vol glinsterende “ballen” die je in een bloemenwinkel koopt, superkitsch. Niets wat lijkt op groen, hout, bamboe of zelfgemaakt van stof.

Hebben jullie de kerstboom al staan?