Mijn voornemen afgelopen weekend om van een zolderkamer een kluskamer te maken, is gelukt. Het is niet af, maar het is nooit af. Het is een kleine kamer met een schuine wand tot aan de vloer en een ouderwetse schoorsteen van zo’n 1 vierkante meter die schuin door de kamer loopt. Deze kamer inrichten is een afstudeerproject voor een binnenhuisarchitect die zich wil specialiseren in ‘lastige ruimtes’.

Haha, ik heb (had?) een boekje met ideeen voor ‘lastige ruimtes’, ingedeeld in een aantal hoofdstukken. Zoals: kleine kamers, kamers met rare hoeken, schuine wanden, hoge kamers, donkere kamers en nog zo wat. Deze kamer combineerde vrijwel alle hoofdstukken, behalve ‘lang en smal’.

Goed, al het gereedschap staat en hangt er en er staat een tafel. Vanaf nu kan het alleen maar beter worden omdat ik elke keer iets anders verzin waarbij ik, op mijn eigen sprokkelmanier, alles gebruik wat ik in mijn huis vind: plankjes, kastjes, doosjes, haakjes, potjes: het komt allemaal van pas. Leuk!

Zoon3 vindt het ook leuk. Hij is meteen begonnen met het repareren van het keukenplafond. Daarna ging hij het plafond stucken. Dat had hij nog nooit eerder gedaan, en stucken is iets wat buiten mijn horizon ligt van wat ik aan durf. Zoon3 durft het aan: ‘wat maakt het uit als het minder mooi wordt, mam?” Hij heeft gelijk natuurlijk.

Op een zeker moment riep hij vanuit de keuken dat er evenveel stuuc aan het plafond hing als op de keukenvloer lag. Maar nu, twee dagen later, ziet het er perfect uit.

Het inrichten van een fijne kluskamer kan ik iedereen met een rommelhok aanraden. Die oude lampenkap, weg ermee. Hoewel, je kunt hem op de kop leggen en er electriciteitssnoer in bewaren.

Nee, echt waar: een rommelhok met zooi die je bewaart voor het geval dat: weg ermee. Dat moment ‘voor het geval dat’ komt toch nooit. Maar een fijne kluskamer is super.