Van Ede naar Rhenen

Een lange tocht van Ede naar Rhenen, heerlijk gewandeld in de zachte zon van gisteren. Waar is die zon gebleven? Lees over het grote glaciale bekken dat nu de Gelderse Vallei is, stuwwallen en paraboolduinen, over broekontginningen, de walburg op de Grebbeberg en eikenstoven. Mooie tocht voor een zonnige dag.

lopen en landschap

Kort: met de trein of bus naar station Ede-Wageningen. Vandaar ongeveer 18 km lopen tot aan het station in Rhenen. Dan weer met de trein of bus naar huis. De tocht loopt eerst door bos, dan een heel eind door de Gelderse Vallei, en de laatste kilometers gaan door de bossen van de Grebbeberg naar Rhenen.

Ik loop vanaf het station naar het zuiden en dat eerste stuk is lang en recht maar wel boomrijk. Vlak voor de A12 ligt links kasteel Hoekelum. Daar ga ik rechts (door een bosje met een droge spreng die de bovenloop vormt van de Kromme Beek waar ik straks langs ga lopen, loop me nog een stuk te vervelen langs buitenwijk en sportveld. Aan de andere kant van de A12 wordt het beter. Nog steeds asfalt, maar door oud boerenland: het oude klein-Hoekelum, volledig stuk gemaakt door de A12. Zonde is dat toch. Ja tot ik zelf…

View original post 1.556 woorden meer

Advertenties

Van Veenendaal naar Elst (U)

Zon en sneeuw, heide en bos. Dit is echt wandelweer. Ik steek de stuwwal van de Utrechtse Heuvelrug over van Veenendaal naar Elst. Wat is eigenlijk een stuwwal?

lopen en landschap

Een korte tocht dit keer dwars over de Utrechtse heuvelrug. Een heerlijke wintertocht met de zon in je gezicht over heide en door bossen, die eindigt bij een pannenkoekenrestaurant. Kan het beter?

veen

Ik begin bij station Veenendaal-West, een van mijn favoriete wandelstations, omdat je na een kwartiertje lopen al buiten de bebouwde kom bent, zelfs al heel snel op een onverharde weg door een bos. Deze weg loopt parallel aan de slapersdijk, waarover ik al eerder heb geschreven.

zand

Al snel kom je onderaan de Utrechtse heuvelrug. Deze rand is overduidelijk een stuifzandgebied: een heerlijk speelgebied voor kinderen en honden en ooh wat loopt dat zwaar. Links de grote zandbak en rechts begroeide stuifduinen. Het zand houdt op en gaat over in stevige bospaden. Even verderop ligt het Egelmeer, en ik loop stug door naar het zuiden, want daar ergens moet Elst liggen (ik heb weer eens niets meegenomen, geen kaart…

View original post 629 woorden meer

Uniek landschap bij Uddel

De mooiste kaart van Nederland vind ik de topografische kaart met schaal 1:50.000. Deze werd tot een aantal jaren geleden uitgegeven door de ANWB, maar is helaas helaas vervangen door steeds slechter wordende series fietskaarten die vooral de fietsknooppunten weergeven over een slecht zichtbare ondergrond. Vast heel geschikt voor fietsersknooppuntfietsers, maar niet voor mensen als ik die vooral op een kaart kijken om te snappen hoe het landschap in elkaar steekt. Ik doe dan ook verwoede pogingen om mijn kaartserie alsnog compleet te krijgen. Als een lezer nog een exemplaar heeft van de serie met de blauwe omslagen, en daar best afstand van wil doen, dan lees ik graag welk nummer je voor me hebt….

O ja, Uddel. Zondag wilden Vriendin en ik een stuk lopen in de omgeving van Vierhouten, maar Uddel. Zij heeft een auto, ik niet, dus met haar loop ik altijd een rondje (in mijn eentje nooit, ik loop ergens heen en daar is wel weer een halte). We reden richting Vierhouten toen ik een bordje zag met Uddelermeer erop. Wow, het Uddelermeer, roep ik uit, dat is een pingoruine, maar dan wel eentje zonder rand eromheen, de grootste van Nedrland en dan nog de meest zuidelijke. Nooit geweten waar het precies lag, nou hier dus. Vriendin stopt “niks Vierhouten, hier gaan we lopen”.

Oke, maar hier had ik geen route voorbereid. Er is sinds over twee weken wel een nieuw klompenpad rond Uddel ( dat is een rare zin, maar de bordjes zijn allang klaar, en de opening is over twee weken). Dat bleek 16 km lang, te lang voor ons zondagmiddagwandelingetje wat toch ook in het teken stond van cappuccino en gluhwein. Uiteindelijk hebben we heen en weer gelopen over het Kroondomein Uddelse Veld. Het was sprookjesachtig prachtig. De mist over de heide, de rijp op de duinen. We ontmoetten een groep van zeven edelherten. De grootste voorop met een prachtig gewei. Ze keken ons aan en liepen door. Wel een kwartier lang konden we ze zien, uiteindelijk stonden ze op een richel, donker afstekend tegen de mist.  Het Uddelermeer, de hunnenschans, de hei en de bossen: Genieten, genieten…… tja, ik heb natuurlijk weer geen enkele foto gemaakt.

Wordt deze column nog interessant? Ik ben er bang voor…. 

Lees op mijn blog landlopen over geologie, landschap en geschiedenis van dit boeiende gebied. 

Van Wijchen naar Cuijk

Gisteren wandeldinsdag. Het begint een gewoonte te worden. Wat een fantastisch mooi weer was het! Strakblauwe lucht. Echt een dag voor een tocht door waterland: van Wijchen naar Cuijk dus.

lopen en landschap

In het kort: met de trein naar Wijchen , 20 km lopen naar het station in Cuijk, en met de trein weer terug. De eerste helft loop je over zand: heide, bossen en vennen. De tweede helft door het waterland van de Maas.

Eerst even snel langs de molen en het kasteel van Wijchen. Snel, want ik heb nog een eind lopen voor de boeg. Vervolgens door de Kasteellaan, over de Ringdijk naar het zandgebied in het oosten, langs Alverna, richting de heide van het Munnekeveld. Het is duidelijk dat we op zandgrond lopen: rivierduinen! Op de oude kaart uit 1910 kun je die zandrug gemakkelijker volgen: van Bergharen en Hernen in het noordwesten via Wijchen tot aan Heumen op de meest zuidoostelijke punt. Logisch dat slimmeriken hun dorpen veilig hoog en droog op het zand bouwden. Dat doen we nu niet meer, we passen het land aan ons aan en niet ons…

View original post 762 woorden meer

Van Grave naar Oss

Gisteren weer heerlijk gelopen en genoten van waterknutselwerken en nieuwe natuur: het stuwencomplex bij Grave, het gemaal van Sasse, twee vistrappen, oude kronkelwaarden van de Maas en een fijn bosgebied bij de Herperduinen. Tenslotte genoten van de vuurrode zonsondergang.

lopen en landschap

img_20161122_143728.jpgIn het kort: met de bus naar het stuwencomplex bij Grave (Nijmegen lijn 9, uitstappen halte Eindestraat in Nederasselt), 21 km lopen naar het station in Oss en dan met de trein terug.

Het stuwencomplex bij Grave: super indrukwekkende metalen boogbrug met twee sluizen en een stuw. Plus, aan de zuidoever, een prachtige vistrap. Die hebben hier een eigen rivier. Ik kijk mijn ogen uit.

Meteen daarna rechtsaf naar het oude gemaal van Sasse, een Rijksmonument. Dit gemaal zorgt ervoor dat water uit de riviert De Raam uit de Peel in de hoger gelegen Maas stroomt. We lopen over een dijk tussen twee oude polders in de oude overstromingsvlakte van de Maas.

We steken over naar Keent. De Maas is rechtgetrokken ten noorden van Keent langs. Op de kaart van 1911 loopt de Maas nog met een grote bocht zuidelijk rond Keent. Dat was toen een heus dorpje met wegen…

View original post 402 woorden meer

Van Doetinchem naar Doesburg

Gisteren een heerlijke wandeling gemaakt. Vanachter het raam leek het een natte trieste dag. Maar eenmaal buiten was het heerlijk. Gelopen van Doetinchem naar Doesburg: over oude rivierduinen en door het dal van de Oude IJssel. Aanrader!

lopen en landschap

Ga met de trein naar Doetinchem, loop 20 km naar een bushalte in Doesburg en pak daar de bus naar Dieren of Arnhem. De route is een deel van een streekpad en  aangegeven met geelrood. Een kaart is wel handig, want twee punten zijn verwarrend aangegeven.

Eerst dwars door het oude centrum van Doetinchem. Nou daar is niet veel aan. Ja als je wilt winkelen misschien, maar voor een wandelaar is er niet veel te bekijken.

Eerst richting Havezathe Hagen, beter bekend als De Kelder. Bijzonder raar huis, inderdaad, met een souterrain. Kijk vooral ook even vanaf de zijkant, je loopt er zo langs: ooit zo’n ondiep huis gezien?

Hier begint een ander landschap: bos, heide, vennetjes, schraal grasland: de Kruisbergsche bossen. Zand, heuveltjes: je loopt over oude rivierduinen, ontstaan na de laatste ijstijd, toen het hier kaal en koud was en de wind vrij spel had. Het rivierzand van de…

View original post 489 woorden meer

Van Arnhem naar Oosterbeek

We lopen van Arnhem naar Oosterbeek. Een prachtige tocht door een parelketting van landgoederen, over de stuwwal van Arnhem en sandr van Wolfheze. Helaas weigert mijn mobieltje nog langer foto’s van dakpannen te maken, dus zonder foto’s dit keer.

lopen en landschap

stuwwalcStation Arnhem is een fijn station om een wandeling te beginnen, want het mooie park Sonsbeek begint direct achter het station. En van Sonsbeek loop je zo door in het landgoed Zijpendaal, Warnsborn, Mariendaal en de Veluwe in in. Wij lopen van station Arnhem naar station Oosterbeek via een parelketting aan landgoederen. De route is gemarkeerd met rood-wit en staat ook aangegeven op de wandelkaart van Trage Paden.

Het landschap onderweg.

Vanaf het station klimmen we verder omhoog de stuwwal op, donkerrood op de kaart, langs de SintJansbeek, de beek waar Arnhem aan is gebouwd. Want denk niet dat Arnhem aan de Rijn ligt: veel te gevaarlijk en lastig om je kleren in te wassen en drinkwater uit te tappen. Nee, Arnhem is gesticht aan een rustig beekje. Deze beek is in de stad te volgen in de groenblauwe lus van de singels rond de oude stad, met diverse waterpartijen…

View original post 681 woorden meer