Krokodillentranen

Nou ja, twitter stroomt vol met berichten van mensen die vinden dat de PvdA toch maar moet aanschuiven. Nou mooi niet dacht ik zo.

Het schijnt dat de formatie geklapt is op de behandeling van vluchtelingen. Nou, op dat gebied zijn GroenLinks en de PvdA het roerend eens, dus dat gaat ook met de PvdA niet lukken. Ja, het is waar dat de PvdA soms meer tot compromissen is bereid dan GroenLinks, maar zeker niet om het vluchtelingenbeleid onder de humane grens te laten zakken.

Bovendien: de PvdA heeft 9 zeteltjes gehaald. Dat onderhandelt niet lekker tegenover een motorblok van 71 die elkaar vasthouden.  Vier jaar geleden waren de PvdA en de VVD ongeveer even groot en dat maakte gelijkwaardige samenwerking mogelijk. En toch vonden veel kiezers dat de PvdA weinig voor elkaar had gekregen. Nou als er al te weinig uitonderhandeld is bij een verhouding 38-41, hoe zou dat dan wel lukken bij een verhouding 9-71.

Als iedereen nou weer op de PvdA had gestemd, ja dan ja dan. Dan had Dijsselbloem Minister van Financiën kunnen blijven, Ploumen Minister van Internationale Samenwerking en Asscher Vice-ministerpresident. Ooh en Samsom Minister van Duurzaamheid. Kanjers zijn het.

 

 

 

Waarom zijn zo weinig vrouwen actief in de lokale politiek?

Met Zoon2 fiets ik naar Arnhem. Ik me suf trappend op mijn oude barrel waarvan de derailleur stuk is, en hij soepeltjes ernaast. We praten over vrouwen en mannen. Ik vertel dat van de 25 gemeenteraadsleden in Wageningen er 7 vrouw zijn. 

Dat is weinig. En dat voor ons linkse, individualistische progressieve Wageningen. Zoon vindt dat het aan de vrouwen zelf ligt, want hij denkt niet dat er nog achterstelling op sekse bestaat in Nederland.

Tussen het hijgen en steunen door – voor wie het hier in de omgeving niet kent: tussen Wageningen en Arnhem fiets je nogal op en neer, en dat is geen kattepis – vertel ik dat ik het kwalijk vind. Want de lokale politiek gaat over ons allemaal, over zaken die ons dagelijks raken. De raad is geen ingenieursbureau dat een brug ontwerpt waarbij het vast niet zoveel uitmaakt of daarbij mannen of vrouwen aan het rekenen zijn – hoewel je daar ook vraagtekens bij kunt zetten. Maar bij politiek is het echt kwalijk als een deel van de bevolking, welk deel dan ook, ondervertegenwoordigd is.

Zoon stelt dat of de themas waar de gemeenteraad  zich mee bezig houdt, vrouwen minder interesseert, of dat het spel hen minder interesseert.

Ik stel dat het eerste kwalijk is, maar dat het tweede een uitdaging is om na te denken of het spel ook anders gespeeld kan worden. Zoon stelt dat je elkaar altijd met argumenten in een discussie moet overtuigen.

Ja zo wordt het spel inderdaad gespeeld, maar lang niet iedereen is daar goed in. Hele groepen zijn daar minder goed in. Veel mensen vinden wel iets maar zijn niet in staat om dat in een debat uit te vechten en haken af. En terecht. Ik weet niet of vrouwen dan eerder afhaken, er zijn zoveel groepen die afhaken: lager opgeleiden, minder taalvaardigen, mensen die lastig uit hun woorden komen, mensen die altijd pas de volgende dag weten wat ze hadden moeten zeggen. De  meeste mensen kunnen helemaal niet zo goed debatteren en vinden het ook helemaal niet leuk om op woorden onderuit gehaald te worden. Dat je wel gelijk hebt maar niet krijgt, want tegenover je staat een sluwe vos en die wint het spel en daar ga je.

Ik ben actief voor een paternalistische partij, hoewel dat niet heel politiek correct is om het zo te zeggen. Ik kom op voor mensen die het lastig vinden om in het politieke spel voor zichzelf op te komen. Ik zal me er altijd tegen verzetten als bepaalde meningen niet gehoord worden omdat die niet volgens de bestaande spelregels geuit worden. Mensen die TEGEN roepen, maar niet onder woorden kunnen brengen waarom dan precies. Maar tegen zijn ze.

Ik vind dat een uitdaging. Dat is misschien wel mijn krachtigste drijfveer om actief te zijn in de gemeenteraad.

Denk eens mee, waarom zijn in Nederland zo weinig vrouwen actief in de lokale politiek. Is dat om de onderwerpen waar we over gaan, of is het vanwege de spelregels. Vergaderen, debatteren, strategie bepalen, spel meespelen etc etc. En wat zou er moeten veranderen om jou zover te krijgen om in de gemeenteraad te gaan.

Meer mensen lost echt onze problemen niet op

Gisteravond in Nieuwsuur was er een item dat me verontrustte: we zouden meer mensen nodig hebben om onze samenleving betaalbaar te houden. In Denemarken liep een TV-campagne om mensen aan de seks te krijgen. Met een beeld van een liggend stelletje met precies tussen hen in op een gevoelige plek op de achtergrond de Eiffeltoren als hoogopgaande pijl. Raar, onsmakelijk. Bij nader inzien (mijn Deens is niet zo heel goed) lijkt het een reclame voor een reisbureau die je drie jaar gratis luiers geven als je kunt aantonen dat je op vakantie zwanger bent geraakt. In Rusland krijgen stellen met meer dan zeven kinderen een lintje. In andere landen zijn er extra subsidies voor supergrote gezinnen.

Meer mensen levert meer arbeidskrachten, meer consumeerders. Meer geld. En geld lost al onze problemen op.

Ik vind dit kortzichtig. Ik wil best meedenken, en begrijp best waar dit vandaan komt (vergrijzing), maar nog meer mensen op de wereld mag en kan niet de oplossing zijn. Misschien de oplossing om op korte termijn de zorg betaalbaar te houden, maar niet de oplossing voor het klimaat, milieu, voedsel, vervuiling. Er zijn al veelteveel mensen, overbevolking is een probleem, niet het tekort aan mensen.

Wat jij?

De meeste mensen zijn niet zo zelfredzaam

Sheila Sitalsing vnd ik wel de beste columniste van dit moment. Ik lees alleen de Volkskrant en de NRC hoor, maar ik vind haar de beste van mijn twee kranten.

Vanmorgen weer zo’n scherpe analyse naar aanleiding van een TV-programma over mensen met schulden. Onze samenleving gaat verontrustend snel de verkeerde kant op. De kant van de zelfredzaamheid, een weg die wordt uitgestippeld door mensen die zelf prima zelfredzaam zijn, van wie de omgeving zelfredzaam is, en als ze al iemand kennen die dat wat minder is, helpen ze wel even duwen. Kortom, mensen uit de kopgroep. Maar het peloton? Nee dus, voor hen is de weg van de zelfredzaamheid veel te zwaar.

Dit zegt Sheila Sitalsing erover.

Nieuwe tweedeling ligt op de loer

Marine le Pen en Macron zijn beiden door. Wow, de wereld schudt, of zijn we dit over twintig jaar weer vergeten?

Ik ben ook politicus, een heel kleintje, lokaal. Deze week was het belangrijkste nieuws voor mij dat de armen de rekening betalen van de energietransitie. Dat subsidies voor zonnepanelen en andere energieopwekkende en -besparende maatregelen grotendeels terecht komen bij de rijken. Wat logisch is, want ten eerste krijg je alleen subsidie als je zelf nog veel meer geld investeert.  En rijken zijn in het algemeen beter op de hoogte van de regels en hoe het systeem werkt. Logisch, maar ik vind het superzorgelijk.

En dat is dus precies waar ik mee bezig ben: hoe krijg je de grote massa op de duurzame weg? Dat zie ik als DE uitdaging voor de lokale politiek, zeker voor mijn partij de PvdA.

Armen rijden in oude energieslurpende auto’s die immers goedkoper zijn dan de Tesla. Wonen in slecht geïsoleerde huizen, of omdat ze isolatie zelf niet kunnen betalen, of omdat huurbazen niet investeren in hun huizen of omdat huurders dat zelf niet willen omdat de huur dan omhoog gaat. Hebben energieslurpende apparaten die immers goedkoper zijn dan zuinige apparaten. En zo hebben armen inmiddels in verhouding hogere energierekeningen dan rijken. Of zelfs ook in absolute zin want steeds meer dure huizen worden nulopdemeter.

Er ontstaat er een nieuwe tweedeling. De tweedeling tussen de kopgroep in de Tour die de aandacht heeft van de media en fondsen binnenhaalt en door bedrijven gesteund wordt. En het peloton dat voortjakkert zonder steun en probeert de route uit te rijden maar achterop raakt.

De kopgroep redt zich wel. Ze hebben zelf het geld om zich voor te bereiden op de energietransitie zodat ze straks klaar zijn als we van het gas loskoppelen. Meer en meer worden dure huizen gebouwd zonder gas, bestaande huizen verbouwd, met warmtepomp, zonnepanelen, palletkachels. Hun energierekening wordt lager en lager, tot nulopdemeter aan toe. Ze rijden elektrisch en kopen AAAA apparaten. Fantastisch natuurlijk.

Ik maak me zorgen om het peloton. Daarvoor is de overheid namelijk wel verantwoordelijk. Energiezuinig bouwen verplichten, energieslurpende apparaten verbieden. Zorgen dat subsidies niet naar miljoenenvillas gaan, maar naar huurwoningen en goedkope koopwoningen, studentenkamers, bejaardenappartementen etc. Geen geld naar grensverleggende prestigeprojecten, maar doeltreffende oplossingen voor janenalleman.

Leuk die subsidie op zonnepanelen, maar zolang de meesten ook met subsidie de aanschaf nog steeds niet kunnen betalen, is dat een subsidie voor de rijken. Net als de hypotheekrenteaftrek, minder bijtelling bij elektrisch rijden. Dat moet dus anders.

Goede ideeën? Ik lees ze graag!

Anoniem solliciteren

Vanavond dienen we weer een motie in die een duwtje geeft in de juiste richting: anoniem solliciteren.

Het is inmiddels wel duidelijk dat de kansen om door de eerste selectie heen te komen voor Mohammed Abdoulah beduidend lager liggen dan voor Gerard Jansen. En voor hun vader van 54 nog lager liggen. En voor Fatimah lager liggen dan voor Marieke.

Anoniem solliciteren dus. Niets nieuws hoor, in sommige beroepsgroepen is het al jaren de gewoonte. Bij vacatures in een orkest bijvoorbeeld: kandidaten spelen dan vanachter een gordijn, en de beste wint. En of die dan man of vrouw, jong of oud, zwart of blank is, daar komt de commissie dus pas achteraf achter.

Anoniem solliciteren houdt in dat sollicitatiebrieven en CV’s geanonimiseerd worden op sekse, leeftijd, naam, talenkennis, andere persoonsgegevens zoals waar de lagere school stond. Het blijkt dat daardoor het aandeel blanke jonge mannen in de eerste ronde daalt ten gunste van groepen die dus blijkbaar uitsluitend op persoonsgegevens afvallen. Uiteraard moet iedereen zich daarna alsnog door de tweede ronde, het persoonlijke gesprek, heenworstelen. Waarbij het goed mogelijk is dat iemand alsnog afvalt omdat hij of zij minder goed in het team zou passen waarna het team na jaren nog steeds bestaat uit blanke jonge mannen. Maar dan valt des te meer op dat er iets fout is in de procedure.

Vanavond dienen wij (PvdA) hierover een motie in bij de gemeenteraad van Wageningen. We willen dat de gemeente zelf anoniem solliciteren invoert en het ook opneemt in de voorwaarden bij aanbestedingen en subsidies.

Wat vind jij van anoniem solliciteren?

 

Meer aandacht voor digibeten

Vorig jaar schreef ik hoe ik Moeder per telefoon door het aanvragen van een DigiD heen loodste zodat ze daarna haar belastingaangifte zou kunnen invullen samen met iemand van de belastingdienst zelf, op hun kantoor. Maar oke, Moeder is 87 en digibeet. Ze kan een e-mailtje lezen, maar dan moet daar geen bijlage bij zitten.

Maar niet alleen ouderen zijn digibeet, en ook niet alleen laagopgeleiden of analfabeten. Er zijn praktisch digibete politici, leraren, hoogleraren, van alles. Ze weten wel hoe een computer werkt, maar het blijft ploeteren en al die vernieuwingen elke paar jaar gaan sowieso te snel. Gelukkig hebben ze mensen om hen heen waardoor ze functioneren in een steeds sneller veranderende samenleving.

Het zijn ook niet alleen ouderen die niet met een computer om kunnen gaan. Jongeren die met hun handen werken, kunnen best als hobby hele avonden gamen, maar dat wil niet zeggen dat ze weten hoe een DigiD en online belastingaangifte werkt.

Kortom, ik vind dat de overheid van Nederland altijd ook niet digitaal bereikbaar moet zijn. Dat alle informatie ook niet-digitaal beschikbaar is. Dat alle procedures en alle aanvraagformulieren, zeg maar alle verkeer tussen jou en de overheid, ook via niet-digitale weg moet kunnen.

Dit wil ik aanstaande maandag in de raadsvergadering van Wageningen inbrengen. Graag jullie reacties: zin of onzin?