Maak zelf herenondergoed

Sommige klusjes komen zo elk half jaar terug, dus ook de columns van mij hierover! Sorry hoor, het leven is nou eenmaal een cyclus.

Dinsdag had ik een dagje vrij, mijn eerste sinds kerstmis (jaja, iedereen vakantie, ik aan het werk. Iedereen aan het werk, ik een dagje vrij), en bedacht me dat Zoon3 wel weer wat ondergoed kan gebruiken. Ik zeg het zo vaak: het zelf maken van ondergoed is superbevredigend. En niet moeilijker dan een Echt Kledingstuk. En mocht het niet supernetjes worden, dan is dat helemaal niet erg: niemand die het ziet en Zoon maalt er niks om.

Zoon3 had nog een oud T-shirt waar prima een onderbroek van gemaakt kan worden. Dat past precies, ook al denk je misschien dat een T-shirt veel groter is dan een onderbroek. Het gemakkelijkst is een T-shirt zonder zijnaden, dan ben je flexibeler in het neerleggen van de patroondelen. Knip de mouwen, schoudernaden en de hals eraf. Een T-shirt met opdruk vouw je middenvoor doormidden zodat die opdruk een beetje symmetrisch op de broek komt.

Een jaar of twee geleden had ik een patroon gemaakt van zijn favoriete onderbroek. Het patroon had ik geknipt van een katoenen lap, en dat kan ik iedereen aanraden: een patroon dat je vaak wilt gebruiken, kun je beter van stof maken dan van papier. Stof scheurt niet, je kunt er eeuwig spelden inspelden, maar dat is vaak niet nodig want stoffen patroondelen blijven goed liggen. Tip: als je zo zelf een patroon maakt, knip dan meteen naden aan je patroon. Op zijn Amerikaans, maar niet alles uit Amerika is een slecht idee. Een patroon dat naar wens is, kun je jaren blijven gebruiken zolang je slachtoffer niet groeit of dikker wordt.

Zoons favoriete onderbroek bestaat uit zeven lapjes. Waarvan middenvoor, de tok zeg maar, dubbel genomen moet worden, dus negen lapjes in totaal! Die negen lapjes passen precies uit het kapotte T-shirt van hemzelf. Ik leg de patroondelen op het dubbelgevouwen T-shirt en knip alles uit.  Ook knip ik een stuk breed elastiek (als het kan hergebruik je natuurlijk het elastiek van een oude broek, maar die heb ik nu niet) op de juiste lengte.

Het naaien is vrij veel werk. Ik begin middenvoor met de dubbele tok. Elke naad stik ik met een lichte zigzag en vervolgens zigzag ik de naad dubbel af. Dat hoeft niet maar ziet er ‘gekocht’ uit. Als de negen lapjes aan elkaar zitten, stik ik een zoompje in de pijpjes en het elastiek aan de taillekant.

Al met al is het toch ruim een uur werk. Is dit de moeite waard? Een uur werk waarmee je zeg 7 euro uitspaart, vind ik redelijk verdiend  thuiswerk. Maar daar gaat het me niet alleen om. Ik vind dat we anders moeten leven: ik vind het niet goed om een oud T-shirt dat verder nog goede stof is en een stuk elastiek weg te gooien en dan maar weer iets nieuws te kopen.

Vind je dit overdreven?

Een tasje maak je van een paraplu

De herfststormen komen vast binnenkort weer naar Nederland. Met de bijbehorende kapotgewaaide paraplu’s op de stoep, in bosjes, of half stekend uit afvalbakken. Paraplustof is fijne stof om tasjes van te naaien: een opvouwbaar boodschappentasje, een onderwegzakje voor je tandpasta en tandenborstel, haringen of vieze sokken.

Dus zoek een mooie kapotte paraplu en aan de slag.

Ik had deze post al eens eerder gedeeld, maar nu is het paraplusprokkeltijd. Het jaar is een eeuwige (hoop ik) cyclus, dus tips herhaal ik gewoon een keer per jaar.

oplappen

Dit tasje is gemaakt van een kapotte paraplu. En wel van een stukgewaaide paraplu die ik vond op straat. Loop na een winderige regenbui op straat en je ziet wel ergens een paraplu uit een prullenbak steken of op straat liggen. Meestal zwart of stemmig donkerblauw, maar ik vond deze reclameparaplu van rood met zwart. Mooi is het niet, wel handig.

Het tasje is stevig, licht, klein opvouwbaar en waterdicht. Hij past in een zakje van 6 bij 8 cm dat aan de tas zit vastgenaaid (nog net zichtbaar rechtsboven op de foto). Lees verder voor een betere foto van dit tasje.

Uit een paraplu maak je twee van deze tassen. Maar je kan ook andere handige tassen en zakjes maken van een oude paraplu.

De stof van een paraplu is immers licht en waterdicht. Dus denk aan een zakje als toilettas, als vieze-sokken-tas, om je EHBO-spulletjes in te bewaren…

View original post 401 woorden meer

Jurk langer maken

img_20160519_121321.jpgIk heb genoeg kleding, maar sommige dingen zijn favoriet. Zoals een paar simpele jurkjes: kleurige panty eronder, en ik mag weer gezien worden. Maar na een paar keer wassen worden ze korter, en dat is bij mij snel een probleem, want ik heb een kleine maat (en dan zijn de jurkjes korter), een lang lijf en korte benen. Ach als je 20 bent, kun je prima te korte jurkjes aan, maar die tijd is geweest.

Dit jurkje lag al langer in de mand met ‘nog te doen, eens, als ik zin heb’. Want ik wilde het langer maken. Nou ziet een langer gemaakt jurkje er snel uit als een langer gemaakt jurkje. Daarom bedacht ik om het jurkje door te knippen – eng! – en er een reep stof tussen te zetten. Dat pakte goed uit! Het is nog steeds een jurk tot boven de knie, maar ik durf weer te bukken. Meer weten en werkwijze.

Ondergoed zelf maken is echt een goed idee

Sinds vorig jaar maak ik mijn eigen ondergoed. En als er iets een geslaagde nieuwe hobby is, is het dat.

Voor Zoons1, 2 en 3 heb ik altijd zelf kinderkleren genaaid. Fantastische kleren die ik zelf ontwierp in een combinatie van Afrikaanse en Europese katoentjes. Tja op een bepaald moment wilden ze die niet meer.

Ook voor mezelf heb ik van alles genaaid, maar dat vond ik al meer gezeur. Dan was het met veel geploeter in elkaar geprutste jurkje wel mijn maat, niet mijn model. Weg jurkje.

En toen ben ik me gaan verdiepen in lingerie. Ik heb zelf een patroon voor een slip gemaakt en heb een patroon voor een BH gekocht. En net zolang geprutst met restjes stof, tot ik perfecte patronen had.

Sindsdien wil twee keer per jaar de kist met lingeriespullen tevoorschijn halen, en een nieuwe set maken: een BH met drie slips of zo. De rest van het jaar gooi ik bandjes, kantjes, oud ondergoed (met nog goede sluitingen of elastiek of wat dan ook) in die kist.

Deze week was het weer zover: de kist tevoorschijn gehaald, mijn ondergoed-la ernaast, en sorteren maar. Ik heb materiaal voor een blauwe BH en drie bijpassende slips. Die zullen perfect passen en heerlijk zitten. Ze kosten samen 4 euro, want het enige dat ik heb gekocht is een lapje tricot  van een euro plus een klosje blauw garen. Garen is dus nog het duurste onderdeel, en helaas niet te hergebruiken :(.

Dit wordt een heerlijk creatieve Pasen.

 

Hergebruik van stof tot de laatste snippertjes

Vroeger moet het zo ongeveer gegaan zijn:

Vrouwen naaiden (met de hand) jurken met lange wijde rokken van vele meters stof. Die stof was mooi en duur. Van de grotere knipresten werden kinderkleren genaaid. De kleinere resten werden verknipt tot driehoekjes, vierkantjes en zeshoekjes. Daarvan werd een lappendeken genaaid. Lapjes die zelfs daarvoor te klein waren, werden in stukjes gescheurd en konden nog dienen als kussenvulling.

En nu? Een lappendeken heet nu patchworkdeken, of een quilt als je hem doorstikt. Ik lees over stoffenwinkels die gespecialiseerd zijn in quiltstoffen en zie een website met interactieve kaart van die winkels in Europa. Iedereen mag natuurlijk zelf weten waarmee hijzij knutselt, maar met hergebruik heeft dit niets van doen.

Maar heeft het zin de laatste restjes stof te verknippen tot  vierkantjes, en dan de nog kleinere restjes als kussenvulling te gebruiken? Nee, ik denk dat die tijd voorbij is. Een plaid kost 4euro, kussenvulling heb je niet jaarlijks nodig. Die tijd is geweest. Ik wens de quiltsters een fijne hobby toe.

Je eigen ondergoed maken is superleuk

Sinds kort heb ik een nieuwe hobby: lingerie maken.

Maar eigenlijk is het geen hobby. Het is iets dat ik wil opnemen in mijn schema van dingen die ik voortaan zelf ga doen. Net zoals ik zo elk half jaar een paar sokken voor mezelf brei, een keer per jaar de kelder opruim, in augustus 26 potten bramenjam maak (maar dit jaar zijn de bramen verregend) en elke vijf jaar het huis een lik verf zou moeten geven. Het schema van de dingen die moeten gebeuren in en rond het huis.

Ik besluit om een keer per half jaar door mijn ondergoedla te gaan, en dan in principe een BH en drie bijpassende onderbroeken te maken. In principe, want wie weet heb ik er wel meer of minder nodig. Meer, dat zou leuk zijn! Want het is wel moeilijk om me in te houden met deze nieuwe hobby: het is absoluut verslavend.

 

Geneuzel over stoffen zakdoekjes 

Voor de zoveelste keer heb ik een paar weken niets geschreven op mijn blog. En dan is het altijd lastig om weer op te starten. Want het eerste stukje moet toch wel kwaliteit zijn, geen geneuzel. Maar goed, het wordt dus wel geneuzel, want ik ben een beetje leeg, schrijversblok. Hmm, dat heet anders, klinkt wel zo.

Zaterdag heb ik rozen uitgedeeld. Het was zoo koud, dat ik zelfs met een warm bad niet meer warm werd. In dat bad ben ik overigens in slaap gevallen en pas wakker geworden toen het water koud was. Dat hielp niet om warm te worden dus. En nu ben ik snipverkouden. Ik weet het, verkoudheid komt niet van kou, maar van een virus. Nou, maar als je door en door koud bent ben je daar wel vatbaarder voor.

Zondag ben ik met het boekenweekgeschenk als treinkaartje naar De Fundatie in Zwolle geweest. De beelden in de bol vond ik echt schokkend. De hamburgers en gebakken eieren een verrassing. Waarom kijken we naar een dooie vis in een schaal uit de achttiende eeuw? Waarom zou een schilderij van een vierkante meter met daarop een bakje patat geen kunst zijn? Voor wie echt niet weet waarover ik het heb: even googelen en je snapt het meteen. Ik had stoffen zakdoeken bij me, en ik was blij dat mijn tas niet gecontroleerd werd op de terugweg: minstens twintig vieze snotlappen zaten erin. Gelukkig leef ik in Nederland en niet meer in Angola.

Gebruiken jullie papieren of stoffen zakdoeken? Ik gebruik meestal een keukenrol, maar wil minderen op weggooispullen. Ik bedacht dat stoffen zakdoeken net zo hygienisch zijn als je ze na gebruik direct in de wasmand gooit. Dan gebruik ik er wel dertig op een dag als vandaag. En die wil ik dus niet kopen maar zelf maken van spullen die ik heb liggen. Ik duik in mijn lappenmand en verknip een paar katoentjes tot vierkantjes. Even omzigzaggen en ik kan weer een dag vooruit.

Morgen wassen. En bloggen. En van het zonnetje genieten.

En misschien een stukje schrijven over een incassobureau.