Boek: na twee dagen regen volgt maandag

Al aan het nadenken over de pakjes van volgende maand? Hier een tip voor iemand die van sterke verhalen en aardrijkskunde en geologie  houdt of voor een tiener met interesse in sterke verhalen over de wereld om hem heen. Beetje in de sfeer van waanzinnig om te weten, een geweldige serie waar Zoon2 ongelooflijk van genoten heeft.

Het boek heet ‘Na twee dagen regen volgt maandag’, en is geschreven door de Duitse geoloog en journalist Alex Bojanowski. De titel is in Duitsland een feit: in het weekend regent het vaker dan door de week. Wetenschappers denken dat dat komt door de uitlaatgassen van het werkverkeer.

Zo ook merkwaardige verhalen over ijsbommen die bij strakblauwe lucht uit de hemel vallen, eilanden die ontstaan en verdwijnen, een stuwdam in Italië die afgrijselijk mislukte, aardbevingen die door de mens zijn veroorzaakt, brandende steenkoollagen, de ingang van de hel in Oezbekistan, vulkanen die op uitbarsten staan,  en ga zo maar door.

Voor de kenner weinig nieuws, maar goed en vlot geschreven leesvoer en prachtige verhalen. Alleen: er staan geen plaatjes in, wat een gemiste kans!

Advertenties

Boek: mismatch

Nog een fijne leestip voor komend weekend nodig? Lees Mismatch van Ronald Giphart en Mark van Vugt.

Mismatch gaat over ons brein dat nog leeft op de savanne in Afrika, terwijl ons leven zich afspeelt in Nederland. Daaruit komen grote en kleine probleempjes voort. Zoals waarom velen bang zijn voor spinnen (geen enkele spin in Nederland vormt enig gevaar) terwijl we veel beter bang zouden kunnen zijn voor klimaatverandering of zoiets. Maar ons brein kan zoiets groots en abstracts niet aan, wij zijn bang voor dingen die we kunnen zien, horen of ruiken. Voor iets dat ritselt in de struiken en ons bespiedt en dan aanvalt en ons wil opeten.

Het boek bespreekt allerlei thema’s die samen zo heel je leven bedekken. Van voedsel tot godsdienst, van oorlog tot verliefdheid. Heerlijk leesvoer, vol verhalen en grote en kleine geschiedenissen.

Het boek is behoorlijk afgekraakt in sommige kranten. Het zou te kort door de bocht zijn, en veel nou niet echt politiek correcte dingen beweren. Over verschillen tussen mannen en vrouwen bijvoorbeeld, of dat op dit moment natuurvolken leven zoals wij tienduizend jaar geleden geleefd zouden hebben.

Nou dat mag dan zo wezen, maar het biedt wel degelijk inzicht in jezelf. De neiging om dingen te verzamelen en steeds meer te willen; de moeite die het kost om je eigen eetpatroon te veranderen richting minder zoet en minder vet; de moeite die je moet doen om begrip op te brengen voor gigantische problemen ver weg of in de toekomst, terwijl je wel aandacht hebt voor een futilititeit in je eigen huis of gezin. Zoals het hoort geven de schrijvers dan ook zeker handvatten hoe daarmee om te gaan. Hoe maak je bijvoorbeeld het milieuprobleem zo behapbaar dat het wel begrepen wordt door ons savannebrein?

Lezen dus.

 

Boek: Kleine geschiedenis van de Nederlandse keuken

Ik vind de Nederlandse keuken lekker. Als iemand beweert dat de Nederlandse keuken bestaat uit saaie stamppotten, dan kom ik met smakelijk gekruide lekkernijen zoals bitterballen, hachee, kroketten, appeltaart en speculaas. Heerlijke Nederlandse kost vol VOC-specerijen.

Ik was dan ook echt nieuwsgierig naar dit boek van Jacques Meerman over de geschiedenis van de Nederlandse keuken, want hij zou mij natuurlijk helemaal gelijk geven. En dan zou ik hier gejuicht hebben over dit goede boek, want een boek is goed als ik het ermee eens ben 🙂

Meerman behandelt de Nederlandse keuken vanaf de Romeinse tijd en zet de ontwikkelingen in de context van de samenleving. Dat levert een boeiend geschiedenisboek op waarin een aspect wordt behandeld dat in andere boeken onbesproken blijft: de gevolgen voor het eten. Neem bijvoorbeeld de kruistochten in de Middeleeuwen, waardoor allerlei specerijen en kruiden en recepten en bereidingsmethoden uit de Islamitische wereld hier bekend werden.

Als bron gebruikt Meerman de vele kookboeken die er door de eeuwen heen zijn geschreven in het Nederlands. In die kookboeken lees je goed de veranderende tijd af. Meerman geeft tussen de tekst door talrijke recepten die je na kunt maken. Die geven een leuke dwarsdoorsnede van de Nederlandse Keuken door de eeuwen heen.

Waar ik meer over zou willen weten is of hier dan ook anders gekookt is dan in Duitsland en bijvoorbeeld Frankrijk. Ik heb het idee dat Fransen traditioneel met liflafjes met kruiden als venkel en dragon koken en wij stevige kost met nootmuskaat en kruidnagelen. Maar Meerman vergelijkt niet de diverse Europese keukens. Dat is geen verwijt aan Meerman, hij heeft dit terrein ontgonnen en nou kan een ander ermee verder.

Wel onderzoekt hij wanneer de eerste stamppot in een Nederlands kookboek is opgenomen: in 1929. Helemaal niet zo traditioneel dus.

Boek: Zitten is het nieuwe roken

Kun je 190 pagina’s vol schrijven over de nadelen van veel zitten? Katja de Bruin wel, en ze haalt er van alles bij. Het boek is een pleidooi om veel en veel meer te staan. En ze heeft me te pakken, want ik heb de bar tussen keuken en eetkamer meteen tot stabureau omgebouwd. En daar sta ik nu dit blogje te schrijven. Wiebelend van been op been. Na de eerste dag had ik spierpijn in mijn kuiten. Uren achtereen staand typen is geen optie en lijkt me ook niet gezond. Maar e-mails lezen en een kort blogje schrijven wel.

Hoeveel woorden waren dit? 100 denk ik. Katja de Bruin haalt 190 pagina’s. Over de geschiedenis van het zitten, over op de hurken zitten in andere landen, over kantoortuinen, over de sfeer op een statribune, over brevieren: lopend lezen. Over mensen die de hele dag staan zoals winkelpersoneel, over oude huiskamers waar geen lekkere stoel te vinden was; over staan als marteling in Guantanamo Bay, over de onmogelijkheid om staand te slapen.

Het boek leest lekker weg en is verluchtigd met vele korte interviews. Echt een boek van een journaliste die gemakkelijk en snel schrijft.

Hoeveel zit ik op een dag? Ha, leuk lijstje:

  • slapen: 8 uur liggen
  • krant lezen, lezen en schrijven en typen en nadenken, eten en koffie drinken, breien en andere hobby’s: 9 uur zitten
  • dat maakt 17. Ik loop en sta elke dag 7 uur. Wat doe ik dan? douchen en aankleden; stofzuigen, opruimen, de was verzorgen en andere huishoudelijke klusjes;  boodschappen en de stad in; koken en afwassen. Ooh, en drie kwartier viool spelen!

Ik vermoed, als ik dit lijstje zo bezie, dat ik meer dan de ingeschatte 9 uur zit. Want ik doe vast geen 6 uur huishoudelijke klusjes op een dag. 10 of 11 uur zitten op een dag, wow, dat is inderdaad wel veel. Maar nu met dit stabureau zal dat snel beter worden. Moet ik alleen niet een vrije dag (gisteren) invullen met lezen en breien omdat ik geen zin heb om achter mijn bureau te staan 🙂

Goed, is het boek een aanrader? Het is een prachtcadeautje voor iemand die elk jaar op 1 januari grootse plannen heeft om vaker naar de sportschool te gaan, maar elk jaar op 1 februari dat voornemen laat varen.Want in plaats van te zwoegen in de sportschool, kun je ook minder zitten. Je kunt fietsend TV kijken, lopend telefoneren, staand eten. En vaker stofzuigen.

Voordat je het weggeeft, lees je het eerst zelf. Brevierend uiteraard.

 

 

 

Boek: De Strijd

Hier word ik warm van: De Strijd gaat over de Nederlandse arbeider. De televisieserie heb ik bijna helemaal gemist, maar in dit boek heb ik uren gebladerd, plaatjes gekeken en gelezen. Het boek volgt de emancipatie van de arbeiders in de twintigste eeuw, die in de negentiende eeuw eerst krachteloos en rechteloos waren en zich gingen organiseren in coöperaties, woningcorporaties en vakbonden. Die zichzelf emancipeerden, politiek schoolden en mee wilden doen, stemrecht kregen en zelfs in de Tweede Kamer kwamen.

In tien hoofdstukken vertelt Kees Driehuis grote en kleine verhalen over het werk en over het leven. Over bewustwording en emancipatie. Over de VARA en de vakbond. Over sociale woningbouw. Over werk en vrije tijd. Over politiek, AOW, Drees en Den Uijl. Over mannen en vrouwen die werkten en trots waren op hun werk. En nog veel meer.

Een prachtkado voor iedereen met het hart en hoofd bij Nederland.

Boek: Niets verspillen doe je zo

Alweer een boek vol tips om minder te kopen en minder weg te gooien. Voegt dit nog wat toe? Ik heb met veel plezier een paar avonden voor het slapen gebladerd en gelezen, en behoorlijk wat inspiratie opgedaan. Meer dan bij vergelijkbare boeken, dus blijkbaar is het wel een topper. Er staat meer in, en bij dingen waarbij ik al op het omslagpunt zat (zoals bij het zelf maken van schoonmaakspullen), heeft het me de goede kant op geduwd.

Het boek bespreekt ongeveer je hele huishoudelijke leven: schoonmaken, kleren, eten, spullen: nou ja alles wat al die andere boeken en blogs ook bespreken: koop minder, doe meer zelf, maak meer zelf, hergebruik, recycle, leen en ruil, koop tweedehands. Het aardige van dit boek vind ik dat het een volgorde aangeeft bij de diverse categorieën. Tips voor de beginner en mocht je die bevallen en opgenomen hebben in je dagelijkse gang van zaken en mocht je toe zijn aan meer, tips voor meer gevorderden.

Ik blijf erbij dat het probleem met tips tips en nog meer tips is dat het lastig is ze op te nemen in je dagelijkse sleur. Dat geldt ook voor boeken vol tips van oma over het verwijderen van vlekken en schoonmaken met azijn en dergelijke: eerst moet je zelf overtuigd zijn en je sleur willen veranderen, en dan sta je pas open voor goede tips daarover. Andersom werkt niet. Johan zei: je ziet het pas als je het doorhebt. Met tips is dat net zo.

 

Boek: Biobudget van Natasja Oehlen

Natasja Oehlen laat zien dat je ook goedkoop biologisch kunt eten. Ze zit op dezelfde lijn als ik met mijn boek Sprokkelen!: gebruik voedsel van het seizoen, maak restjes op, eet goedkope bonen en dergelijke, kweek je eigen groente en kruiden, gooi niets weg, bewaar en conserveer. Alleen verzamel ik ook nog van alles uit natuur en tuin. Haar boek Biobudget: meer met minder staat vol tips.

Het verschil met mijn boek sprokkelen! is dat ik geen opsomming van tips geef, maar een andere kijk op leven en huishouden door het jaar heen. Lijstjes met tips zijn immers zelden bruikbaar in je eigen patroon. In Sprokkelen! probeer ik dat patroon te veranderen, door te laten zien wat het ritme van de seizoenen is, hoe je leeft volgens dat ritme en wat je in elk seizoen zou kunnen doen. Als je een eindje op weg bent met die nieuwe levensstijl, kun je steeds meer tips toepassen, ook uit dit boek van Oehlen, totdat je een nieuwe balans in jouw manier van leven gevonden hebt.

Toch ben ik positief over dit boek. Het is een vrolijk, vol boek met korte teksten en leuke plaatjes. Ik raak er super geinspireerd door: de lichte luchtige toon, de vrolijke zonnige plaatjes. Ik  vind het een goed cadeautje voor iemand die wel biologisch goedkoop wil leven, en niet overtuigd is dat die combinatie kan. Want dat biologisch en goedkoop samengaat, daarvan ben ik net als Natasja overtuigd.