Kerst bij Moeder

De meeste blogs gaan deze dagen over Kerstmis. En in de meeste komen duidelijk dubbele gevoelens naar boven.

De hypocrysie om gezellig te doen terwijl er elders in de wereld zoveel ellende is. Waar wij mede schuldig aan zijn.

En de hypocrysie dat zoveel mensen eenzaam zijn en blijkbaar niemand de kerstgedachte ten uitvoer brengt en die familieleden of kennissen erbij betrekt.

De hypocrysie dat Kerst zou moeten gaan om liefde en samenzijn en verworden is tot mooie kleren, eten en cadeaus. 

Precies, ik ben het er helemaal mee eens. Hier geen cadeaus, geen glitterjurk en geen groots diner.

Ik ben vrijdag vanuit mijn werk direct doorgereisd naar Moeder, 87 jaar. Ik had mijn kerstpakket meegenomen en de bloemen van kantoor – ik ga daar gewoonlijk als laatste weg, doe het licht uit en neem de bloemen mee naar huis. Moeder heeft nog nooit in haar leven een kerstpakket gehad. Ze vond het zo leuk, als een kind heeft ze de grote doos zitten uitpakken. De bloemen, mooie rode tulpen en anemonen, zette ze op tafel.

We hebben samen boodschappen gedaan, gekookt, gegeten. We hebben gewandeld, TV gekeken en gekletst. Vanmorgen, kerstmorgen, heb ik al haar schoenen gepoetst. Zij doet dat zelf nooit maar was er zo blij mee. Alsof ze allemaal nieuwe schoenen heeft gekregen.

We hebben al heel wat verrassingen uit het kerstpakket gegeten die wij nooit zouden kopen. Heerlijke tomatensoep met soepstengels erbij en gekruide toast met kruidenboter. Lekkere appelsap en chocolaatjes. Een bus slagroom. 

Morgen komen Zoon23 en Schoonzus met de drie kinderen. Moeder en ik gaan soep maken, Schoonzus plus kids verzorgen de hoofdmaaltijd en Zoons23 het toetje. Moeder kijkt ernaar uit.

Zo is Kerst helemaal prima. Gewoon gezellig samen zijn.  Ik wens dat  jullie, mijn lezers, allemaal zulke fijne feestdagen hebben.

Nu alleen nog in slaap vallen – het is twee uur en ik ben klaar wakker. 

Kerstkaarten maken in mijn eentje

Sinterklaas is weer geweest, tijd voor kerstkaarten. Die maak ik al bijna mijn hele leven zelf.

Als kind samen met mijn moeder. Hoewel ik me daarvan niets herinner. Zouden Zoon123 zich later ook niets herinneren van wat ik allemaal met hen geknutseld heb? Dat zou me veel verdriet doen. Maar goed, waarschijnlijk beperkte het zelf knutselen bij ons thuis zich tot het schrijven van gekochte kinderpostzegelkaarten met een mooie viltstift. Want Moeder kan me geen enkel voorbeeld laten zien van kaarten die we samen geknutseld hebben, en ze heeft ze nog van elk jaar…..

Op zekere leeftijd knutsel je niet meer met je moeder. En stuur je ook geen kerstkaarten rond. In de pubertijd maar ook in de studententijd leefde ik met en voor mijn vrienden, allemaal net zo jong en hip en gezond en vrolijk als ik zelf. Familieleden deden me niet zoveel.

Dat kwam pas weer toen ik zelf kinderen kreeg. Sindsdien stuur ik elk jaar kerstkaarten, vooral naar oudere familieleden, vroegere vrienden en mensen van wie ik denk dat ze het bijzonder op prijs stellen. Niet naar mensen die ik elke dag zie, niet naar collega’s, niet naar mensen die vrolijk staan te dansen midden in het leven.

Vanaf miniklein hebben Zoon123 meegeknutseld. Een jaar scheurden ze kerstpakpapier (hee dat woord staat niet in mijn spellingchecker, wel kerstbakpapier, wat zou dat zijn?) in stukjes en die plakten we samen met heel veel lijm op. Even strooien met gouden glitter, en mooi. Ik heb nog zo’n kaart en kijk er met veel plezier naar. We hebben ook wel eens kerstbootjes gevouwen (Zoon123 haalden Sinterklaas en de Kerstman door elkaar, dat krijg je met multicultikinderen) met een briefje ‘feliz navidad’ in het bootje.

Sinds Zoon123 de leeftijd hebben bereikt dat ze niet meer met mama willen knutselen en familieleden hen niet meer zoveel doen, maak ik weer in mijn eentje kerstkaarten. Maar de afgelopen jaren heeft Zoon3, 22, toch weer meegeholpen kerstboompjes te knippen uit een supermarktkookblad. Mijn moederhart smolt.

Dit jaar heb ik ze weer in mijn eentje gemaakt. En zo verglijdt het leven van fase naar fase. Waarbij anderen bepalen hoelang een fase duurt en ik me maar heb aan te passen. Het maken van kerstkaarten leidt tot weemoedige bespiegelingen.

Nou in elk geval, ik ben klaar. 14 Kaarten liggen in hun envelopjes.

Sprokkelen in december

December, de maand van Sint en Kerst. Kerstkaarten maakt een sprokkelaar natuurlijk zelf, van gratis mooi papier en ander spul dat anders in de kliko verdwijnt. Wat gebeurt er nog meer in een sprokkelhuis? Lees het in dit oude log, wat ik elk jaar opnieuw zou kunnen delen, want een sprokkelhuishouden volgt een jaarcyclus.
o, en mocht je een boek willen, reageer dan op dit log of stuur me een mail.

sprokkelen

Het is alweer bijna december, elk jaar gaat sneller dan het vorige.  Mijn moeder zegt dat een dag soms eindeloos duurt maar een jaar zo voorbij is.

Wat sprokkel ik in de winter? De laatste bessen en noten laat ik over aan de vogels, die hebben ze harder nodig dan ik. Wat doe ik dan wel in mijn sprokkelhuishouden? Vijf tips:

  • brandhout: het stormt nog niet,  maar dat komt wel. Na een storm ligt de straat vol takken. Goed brandhout levert bijvoorbeeld: beuk, eik, es, eucalyptus, fruitbomen, linde en plataan. Takken van kastanje, populier en wilg kun je beter laten liggen.
  • aanmaakhout (gemakkelijk aan te steken maar brandt snel op): berk, vlier, esdoorn, meidoorn, els.
  • aanmaakblokjes: peulen van Gleditsia (tot 30 cm lange donkerbruine peulen), dennenappels, sparappels
  • vetbollen: van oud (ongezouten!) frituurvet en pompoenpitten maak ik in een melkpak een grote vetkubus voor de vogels. Nuttig hergebruik van twee dingen…

View original post 46 woorden meer

Eerlijk winkelen met Sinterklaas

Cadeautjes kopen voor Sinterklaas en Kerst is zo 2015. Dit jaar geven we belevingen. Helemaal prima: we hebben toch al veel te veel spullen en veel mensen zijn helemaal niet blij met hun cadeautjes want het is net niet of helemaal niet wat ze willen. Belevingen dus: een dagje samen uit, een keertje naar de bioscoop, een keer samen wandelen. Maar als jullie nog wel cadeautjes kopen: koop ze bij Goede Doelen Winkels.

sprokkelen

Unicef zou  €493.000.000,00 rijker zijn geweest als we allemaal onze Sinterklaasinkopen in 2011 bij hen hadden gedaan.

Ik koop al jaren cadeautjes bij winkels van goede doelen. Ik geef liever mijn geld uit bij de Wereldwinkel dan bij Intertoys of Blokker.

Ik heb geen lidmaatschappen op tijdschriften van goede doelen en geef nauwelijks giften, maar ik doe wel zoveel mogelijk aankopen bij de goede doelen die ik een warm hart toedraag.

Binnenkort is het weer zover.  Sinterklaas en Kerst zijn prima momenten om goede doelen financieel te steunen gewoon door daar alle cadeautjes te kopen.

View original post

Brandhout sprokkelen

Het is november dus dit stukje over het sprokkelen van brandhout is weer actueel. Wat is goed brandhout en wat niet?

sprokkelen

De dag na een storm is geschikt om brandhout te sprokkelen. Als het lekker weer is tenminste. Sla je slag voordat de plantsoenendienst de straten en parken opruimt.

Afgewaaide dode takken zijn al droog en kun je dezelfde dag stoken. Misschien zijn ze nat van regen, maar dat droogt zo in een uurtje naast de kachel.

Niet elk hout is even geschikt als brandhout. Hieronder een overzichtje van veel voorkomende bomen waar vaak takken onder liggen.

  • goed aanmaakhout (gemakkelijk aan te steken maar brandt snel op): berk, vlier, esdoorn, meidoorn, els.
  • goed brandhout: beuk, eik, es, eucalyptus, fruitbomen, linde, plataan, walnoot.
  • slecht brandhout: abeel, kastanje, populier, wilg.
  • brandt goed maar vervuilt de schoorsteen: den, spar, lariks

Hier de link naar mijn boek sprokkelen.

View original post

Koperen kerstboom met onbreekbare ballen

Even zoeken in het archief van dit blog en ja hoor, een foto van mijn kerstboom vorig jaar. Dit jaar ziet hij er volgens Zoons beter uit, en ik laat vol trots een bal zien die ik net tweedehands heb gekocht: een oude flinterdunne superlichte bal met wat sneeuw. Daar valt de bal, stuk.

Gelukkig heb ik meer ballen gekocht, en ik hang een andere op. Poes wil bij mij op de bank onder mijn dekentje liggen, lekker warm tussen mijn knieen. Hij loopt langs de boom, pats daar gaat weer een bal.

Gast speelt wat met een touwtje en tikt tegen een bal. Dat is nummer drie.

Gelukkig heb ik de onbreekbare ballen nog bewaard die de jonge jaren van ons gezin hebben doorstaan. Begin januari zijn vast al mijn nieuwgekochte ballen vervangen door die stevige. Nog vijf te gaan, en dan zijn we bij de foto van vorig jaar.

Hoe kan het toch dat je tweedehands antieke ballen kunt kopen?

Kerstkaarten maken

Hehe, ze zijn af, de kerstkaarten van dit jaar.

Elk jaar gebeurt me hetzelfde:  december o ja kerstkaarten. Kopen of maken? Wow wat zijn ze duur, de mooie althans. En dan wil ik ook nog bewuste, van de wereldwinkel, Unicef, Natuurmonumenten of welk ander goed doel dan ook. Ik heb er tien gekocht bij de wereldwinkel en die zijn:

  • van 100% gerecycleerd papier
  • bedrukt met plantaardige inkt
  • handbeschilderd
  • verpakt door mensen met een beperking
  • en 10% van de winst gaat naar een goed doel.

Superbewuste kaarten dus. Maar ze maken me wel arm.

Nou  ja, ik maak een lijstje met mensen die ik graag een kaart stuur, en kom op 27 mensen uit. Ik moet er dus nog 17 maken.

Elk jaar overkomt me dan hetzelfde proces: ik zet dozen vol mooi papier, oude kerstkaarten, lijm, schaar en dergelijke noodzakelijkheden op tafel en heb geen idee wat te doen. Ik herplak de mooiste kaarten van vorig jaar. En terwijl ik daarmee bezig ben, gaat ineens het creatieve luikje in mijn hoofd open.

Ik knip uitgerekte driehoeken van oude kaarten. Per twee of drie plak ik ze op gekleurd karton en teken er met een stift stammetjes onder. Speelse kerstboompjes! De eerste zijn nog saai, maar elke volgende kaart wordt leuker. Op het laatst verknip ik ook de eerder opgeplakte ‘mooie’ kaarten, want nu lijken die maar saai. Aan het eind van de avond heb ik 20 leuke speelse kaarten met kleurige versierde kerstbomen waar je nog vaag kerststerren, stalletjes, berijpte landschapjes en dergelijke in kunt terugvinden.

Eigenlijk zou ik elke dag iets creatiefs moeten doen, creativiteit groeit door creatief bezig te zijn. Dan roest dat luikje niet meer dicht.