En we gaan dus morgen pas


Nou dat ging dus bijna helemaal mis, dat weekendje wandelen langs de Vecht met Vriendin. Ik had een overnachting geregeld in Ommen via Vriendenopdefiets, en we spraken af de trein te nemen die rond half tien uit Arnhem vertrekt en tien minuten later zou ik dan opstappen in Ede. We moesten via Utrecht, want er rijdt dit weekend geen trein tussen Dieren en Zutphen, dus dit zou het snelste zijn. We zouden weinig meenemen, maar wel lunch en wat te drinken. We spraken van alles af en hadden er zin in. We appten heel wat heen en weer, beiden tussen de bezigheden op ons werk door – baliewerk bij verschillende bedrijven, dus tussendoor steeds minuutjes niets, dus maak je geen zorgen.

Totdat ik appte dat we de maandag ook wel zouden kunnen lopen, twee nachten weg dus, want we hebben beiden maandag vrij. Vriendin appte terug dat we dan van Ommen naar Dalfsen zouden lopen.

He?

Vriendin dacht dat we zondag en maandag zouden gaan, ik dacht zaterdag en zondag.  Gierend appten we verder. Hadden we wel de plaats,  trein en tijd goed afgesproken, maar niet de dag. Daarvoor moet je bij ons zijn. Dat maakt ook dat anderen het zo lastig vinden met ons, wij liggen dubbel van het lachen en een derde denkt dat we gestoord zijn of zo. Die ziet een probleem, wij zien alleen een goede grap. We zagen ons al achter elkaar aan lopen, of eigenlijk wilde ik van west naar oost, en Vriendin van oost naar west dus dan waren we elkaar ergens onderweg tegengekomen. Vast op een terrasje, helemaal bij toeval.

Zulke tegenslagen of problemen kan ik dus hartstikke goed handelen, dan erger ik me geen moment. Dan regel ik gewoon weer iets en dan is het in orde. Pas nu, al typend, denk ik dat er dan vast mensen zijn die hierover vreselijk ruzie zouden krijgen. Ja maar jij zei, nee want jij zei, ja maar jij wilt altijd, etcetera totdat de sfeer helemaal stuk is. Wij niet, wij lachen alleen maar.

Goed, ik heb de overnachting verzet en verder is er niets te regelen.  We gaan morgen, zondag dus.

Kan ik mooi mijn huis poetsen, want volgende week komt er weer een gast!

Advertenties

5 gedachten over “En we gaan dus morgen pas

  1. Ik kan ook om zoiets lachen. Gisteren waren we uitgenodigd op een etentje bij vrienden, maar halverwege draaiden we om omdat ik niet meer wist of het nu voor de vrijdag of de zaterdag was afgesproken. Dat stond alleen in de kalender op her bureau, dus ik moest even nachecken. Onze vrienden konden er ook om lachen, mijn eega vond het maar pijnlijk.

    Liked by 1 persoon

  2. Hahaha leuk hoe jullie er mee omgaan! Bewonderingswaardig. Ondanks dat ik geen ruzie zou maken zou ik wel stress hebben omdat het verzet moet worden en dat drukt de pret natuurlijk ook. Heel veel morgen en maandag, ik hoop dat het weer jullie meezit!

    Liked by 1 persoon

    1. Dank je wel. Stressen is vaak zo overbodig. Het veranderen van de overnachting stelde echt niets voor. Maar ja, je verandert je eigen hoofd niet he, aan stressen valt weinig te doen, en als je je ergert aan je eigen stress, stress je nog meer.

      Liked by 1 persoon

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s