Vaak erger ik me zo


Hoe ga je om met ergernis?

Ergeren aan je eigen ergernis

Ik ben een nogal humorloos mens blijkbaar. Ik kan ergens helemaal in op gaan, wil dat ook graag uitdragen aan anderen, ga in mijn enthousiasme nogal te ver, en merk dan niet dat anderen het moment wat minder serieus nemen. Dan irriteer ik me mateloos, stress me kapot, en erger me vooral aan mijn eigen irritatie.

Dat komt dus nogal eens voor.

Ergeren aan deelnemers die niet serieus zijn

Bijvoorbeeld tijdens een vergadering die ik voorzit, waar mensen tussendoor grapjes maken, met elkaar dollen, terwijl ik met mijn hersens in het onderwerp zit en mezelf daar niet zo uit los kan maken.

Of tijdens een repetitie die ik leid, zoals gisteravond. Waar dus precies hetzelfde gebeurt: mensen hebben een leuke avond tijdens het repeteren, dollen, ik als enige niet, ik erger me dan aan het gebrek aan serieusheid maar eigenlijk erger ik me vooral aan mezelf. En toch zit ik dan zo vast in mijn eigen hersens, daar kom ik niet zomaar even uit.

Of tijdens een goed gesprek, waar een gesprekspartner zo uit het onderwerp kan stappen om een binnengekomen appje te beantwoorden.

Herkenbaar? En zo ja, wat doe je dan?

Tip als je je ergert aan jezelf

Het is zo gemakkelijk gezegd: erger je niet, met humor kom je verder. Maar wat als je vastzit in je eigen hoofd? Hier de beste tip:

stop, neem een korte pauze, haal even thee, en kom uit je flow

 

Advertenties

21 gedachten over “Vaak erger ik me zo

  1. Ik ben iemand die giechelt, maar net zo goed serieus kan zijn. Hangt van de dag af. Geloof ook niet in perfecte mensen, maar dat iedereen iets toevoegt ongeacht het karakter. Als jij serieus bent van nature, so be it. Mijn motto is leef en laat leven 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Hé, ik heb zo’n man die zich heftig kan verdiepen in bv politiek. Hij kan er zich enorm druk over maken en dat haakt andere mensen af. Tja, doordrammen heeft geen zin, helaas. Bij vergaderingen is het af en toe bijsturen (dat net wat er in de notulen moet staan is een goed truckje). En repetities, iemand moet inderdaad de touwtjes in handen houden.

    Liked by 1 persoon

  3. Zelfde issues hier! Wat mij helpt is loslaten en accepteren dat er mensen zijn die anders zijn en die humor nodig hebben. Juist om hun aandacht erbij te houden en wakker te blijven.
    Als het onvermijdelijk is, kun je er net zo goed van genieten en meelachen.

    Liked by 1 persoon

      1. Ervaring hewft geleerd dat ergeren en zelfs boos worden averechts werkt. In een leidende functie heb je ook te maken met een “like” factor van de meerderheid en die krijg je niet door geirriteerd en boos te doen en men hun lolletje niet te gunnen.
        Het is dus niet alleen fijner voor jezelf maar ook effectief 🙂

        Liked by 1 persoon

  4. In een vergadering vraag ik wel eens hoe ik het beste iets kan notuleren…bewust dom blondje zeg maar, soms helpt dat om de aandacht weer terug p het onderwerp te krijgen. Als het echt een vergadering vol giebelen en beppen is, doe ik wat van mijn eigen administratie(heb ik meestal mee bij vergaderingen) Zo vul ik mijn tijd dan toch op een manier die beter bij me past, nuttig, en heb dan geen tijd om me aan anderen te storen.
    Ik ben zo iemand die te serieus is aangelegd(ik neem veel te veel letterlijk, vanuit autisme). Ik weet dat dat bij mij ligt, ik ontwijk daarom nog wel eens activiteiten om me zo minder te ergeren. Op fietstochtjes naar huis rijd ik regelmatig om, om zo tijd te nemen en bij te komen.

    Liked by 2 people

    1. Wat is het leven toch moeilijk. Je doet gewoon wat je moet doen en toch is dat niet goed, je moet meegiebelen en beppen. Toch raar dat het dan aan jou zou liggen, zij giebelen en jij doet gewoon wat je moet doen en waarvoor je bij elkaar gekomen bent.

      Like

  5. Heel herkenbaar. Ik heb dat ook. De “wereld/de mensen en iedereen eigenlijk” moet het spel wel spelen volgens mijn regels. Helaas het is nu eenmaal niet: “de world according to Joanne”. Ik heb geen advies, ik mediteer en heb daar baat bij….

    Liked by 2 people

      1. Dus iedereen overkomt dit wel eens? het hangt misschien af van hoezeer je je ergens bij betrokken voelt. toen ik nog geen concertmeester was, had ik hier geen last van en babbelde ik ook tussendoor. Nu ik mezelf verantwoordelijk voel voor de kwaliteit van de strijkers, merk ik hoe vervelend dat is.

        Like

  6. Een vergadering is wellicht iets anders, maar zou het voor een repetitie helpen als je er vooraf heen gaat met de instelling dat het vooral leuk moet zijn en dat anderen ook met die bedoeling komen? Dat neemt volgens mij niet weg dat je ook serieus kunt werken tijdens zo’n repetitie. Kinderen leren ook het meest al spelend 😉

    Liked by 1 persoon

    1. bedankt voor je reactie. en ja, zo moet het zijn. ik wil dan zo graag iets bereiken, juist nu ik concertmeester ben en ik de druk van de kwaliteit van de strijkersgroep op me voel. Dan hoor ik ergens een lang aangehouden noot en denk dan direct ‘hee die moest kort’, en zo de hele avond door. Voor mij is het verschil met een vergadering dus niet zo groot. Maar dat zou het wel moeten zijn.

      Liked by 1 persoon

      1. Begrijp ik ook wel hoor, net zoals ik onze dirigente begrijp als ze voor de repetitie al vraagt om niet te staan babbelen tussendoor, maar toch maak ik me daar zelf wel eens schuldig aan … Voor mij is zo’n repetitie toch in de eerste plaats leuk, zowat de enige buitenshuise ontspanning die ik mezelf als alleenstaande moeder permitteer. Maar dat wil helemaal niet zeggen dat ik er niet aan wil werken voor een zo goed mogelijk resultaat.

        Liked by 1 persoon

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s