Wonen in Afrika: het huis als boerderij


 

Deel 9 alweer!

Mijn jarenlange verblijf in Afrika heeft mijn blik op eigen huis en tuin definitief veranderd. In Afrika zijn huis en tuin een bedrijf, een boerderij-in-het-klein, ook in de stad. Tuinplanten en kamerplanten zijn in principe eetbaar, kippen en konijnen leveren eieren en vlees, een hond bewaakt je spullen, een kat jaagt muizen weg. Veel stadse huizen in Afrika zijn vrij leeg: ze lijken wel wat op het woongedeelte van een ouderwetse Twentse boerderij: ruim, praktisch, tegels op de vloer, weinig dingetjes die alleen maar zijn om de sfeer te verhogen. Mensen hebben wel wat anders te doen dan nutteloze kamerplanten verzorgen en beeldjes af te stoffen. Ook in stadse tuinen zijn planten eetbaar of op andere manier nuttig. Behalve bij de huizen waar Europeanen wonen dan. Die dan vaak misprijzend kijken naar de tuinen van Afrikaanse families waar helemaal geen Engelse border te vinden is maar wel een veelheid aan stoelen, kippen en een stookplaats met oven.

Sindsdien zie ik mijn huis en tuin ook als een miniboerderij. In Afrika, maar ook hier in Nederland. Er hoort bij dat ik voor het zonnige raam in de voorkamer tomaten kweek, binnen ja. Dat ik een composthoop heb, ook al is mijn achtertuin acht bij zes meter. Dat verreweg de meeste planten in die tuin eetbaar zijn. In de plantenbak aan de voorkant (ik heb geen voortuin) groeit framboos en munt. Ook de meeste kamerplanten zijn eetbaar: citroengras, basilicum, peterselie. Waarom niet?

Maar het gaat niet alleen om voedsel. Er hoort ook bij dat ik weinig koop en weinig afval produceer, want mijn ideale miniboerderij is een gesloten systeem. Het liefst hergebruik ik alles.  Voor afval zoek ik het liefst een nieuwe functie, maar dat is hier in Nederland bijna niet te doen want er komt veelteveel mijn huis in dat ik misschien nog wel eens kan hergebruiken. Dus daar ben ik kritischer op geworden: ik moet het fijn vinden, er inspiratie van krijgen, het moet ‘spark joy’. Want ik heb al vier knopendozen, dus ik haal niet meer elke knoop af van een kapotte blouse. Die kan dan beter in zijn geheel weg. Want ik gebruik eigenlijk nooit een knoop.

Er hoort ook bij dat ik steeds minder dingen wil bezitten die niet nuttig zijn. De meeste boeken kunnen weg want die lees ik geen tweede keer. Ik wil geen verzameling olifantjes. Ik heb een verzameling vetplantjes die ik zelf heb opgekweekt uit afgevallen blaadjes: als ik in het tuincentrum een blaadje zie liggen neem ik het mee en plant het. De meeste groeien uit tot heuse miniplantjes, zo leuk! Maar volslagen nutteloos, hoewel het wel ‘spark joy’.

Er hoort ook bij dat ik zoveel mogelijk zelf maak. Dat moeten dan wel dingen zijn die nuttig zijn, in aantallen die we hier gebruiken. Ik maak de jam die we zelf opeten, that’s all. Ik brei de sokken die we zelf dragen. Ik haak afwassponsjes, twee per jaar is voldoende. Naaien, haken en breien is geen hobby, het hoort bij mijn huishouden. Wat me eraan herinnert dat ik vanmiddag een nieuw tasje moet maken want ik ben het vorige kwijtgeraakt. Dat tasje ga ik maken van een oude paraplu die ik al eens speciaal hiervoor van straat heb opgeraapt.

Ik ben ervan overtuigd geraakt dat deze manier van leven veel meer gewoon zou moeten worden. Dat veel Nederlanders te ver zijn afgeraakt van van het basale leven. Een mens heeft een huis nodig, kleding, voedsel, warmte, sokken en nog meer behoeften, en daar zorg je dus voor. Dat doe je met de mogelijkheden die je hebt, samen met je familie. Je familie, huis en tuin als bedrijf.

Je kunt natuurlijk geld verdienen en dan alles inkopen. En dan op de vensterbank geraniums zetten en varens in de tuin, terwijl je je voedsel bij de supermarkt koopt. Ik wil het anders: die varens komen pas in zicht als ik aan mijn basisbehoefte, voedsel dus, voldaan heb. Tja, het ideaal is ver weg. In mijn schaduwtuin groeien varens heel goed en rabarber doet het van geen meter.

In gesprekken met anderen, merk ik dat velen huis en tuin niet zien als ‘assets’ (wat is het Nederlandse woord hiervoor?). Hoogstens een moestuin, maar die is niet mooi dus verban je ergens ver weg of je huurt er een nog verder weg. Maar je huis, flat, balkon, tuin, kelder, schuur, zolder zien als plekken waar je gebruik van kunt maken, is onNederlands. In een koele kelder teel je Brussels lof en paddenstoelen. Voor een zonnig raam kweek je tomaten en pepers. Aardbeien doen het uitsteken in bakken waarin ook geraniums het uitstekend doen.

Ik kweek geen paddenstoelen in de kelder, ik heb wel wat anders te doen. Het leven is weerbarstig. Maar toch, het ideaal is mijn richtlijn en zit in mijn hoofd.

Advertenties

13 gedachten over “Wonen in Afrika: het huis als boerderij

  1. Volledig met je eens! Alhoewel ons huis hier ook geen toonbeeld van is… Maar de kamerplanten zijn wel geselecteerd op hun luchtzuiverende eigenschappen, eentje om zijn medicinale eigenschappen, twee keukenkruiden en één om te gebruiken als kruidenthee. Vorig jaar deed de vensterbank het beter, dit jaar minder wegens tijdsgebrek helaas. Paddenstoelen kweken probeerde ik afgelopen winter, maar ik kweekte groene schimmels in de plaats 😀

    Liked by 1 persoon

  2. Ik ben niet zover als jij maar met mijn tuin kom ik een eind al zijn niet alle planten eetbaar. De bakken waar vroeger zomerbloeiers stonden groeien nu radijsjes. En mijn siertuin is steeds meer eet tuin. In huis ben ik niet zo om alles zelf temsjen maar wel veel kringloop dingen als ik wat nodig heb. Zou nog meer kunnen maar ik doemijn best 😄😄

    Liked by 1 persoon

  3. “”Assets”” zijn volgens Wikipedia productiegoederen. Een tuin die voedsel oplevert en bioafval in compost omzet zou je als productiegoed kunnen opvatten. Een tuin alleen voor de sier is dan meer een consumptiegoed. Iets voor de mooiigheid dat alleen maar een hoop geld kost.

    Liked by 1 persoon

  4. Ben bij toeval op de je blog gekomen. Wat een mooi stukje en herkenbaar. Hier in Roemenie waar wij wonen zie je op de dorpen ook veel moestuinen bij de mensen met groenten voor het hele jaar en dat wordt ingevroren of geweckt of ingemaakt. Op de markt zie je dat mensen de producten uit hun eigen tuin verkopen dus puur en zoals ze hier zeggen eco. Wij zelf hebben een huis op een dorp met een boomgaard met fruitbomen , bessenstruiken , bramen, frambozen en een stuk moestuin. Verder een grote notenboom op het terrein en 1 voor de deur aan de straatkant. De fruitbomen stonden er al toen we het kochten de rest is vorig jaar of dit jaar gepoot. Dus dat heeft nog even zijn tijd nodig .Het is zo heerlijk om gewoon je tuin in te kunnen lopen en groenten etc te kunnen pakken zo vers en biologisch .Mensen zitten vaak van het is zoveel werk , maar het is ook gewoon leuk om te doen en je weer wat je eet. Ook ik ben erg van het zelf doen , sokken breien een leuk werk en nog lekker warm ook s’winters en een rits vervangen in een jas of broek geen punt , doen we zelf wel. Evenals kleding herstellen of maken . Veel mensen hebben hier ook kippen , soms een konijn en een aantal hebben een varken . Hier op het dorp kan je in het centrum melk kopen zo van de koe die s’morgens gemolken is . Echt puur en zoals het vroeger in Nederland op de dorpen was .

    gr Henriette
    http://www.onsleveninroemenie.blogspot.ro

    Liked by 1 persoon

    1. Dank je wel voor je reactie. Ik ga snel je blog opzoeken. Inderdaad, in zoveel landen leven mensen zo, en waarom niet. Ha fijn, een stukje grond om de tuin, daar zet ik bramen, druiven, kippen neer. Nee hoor, ha fijn een tuin, daar zet ik hostas en varens neer. Raar land, dit land.

      Like

  5. Een artikel naar mijn hart. Ook ik probeer zo bewust mogelijk te leven en ben nu ook bezig om in onze kleine achtertuin te moestuinieren met een vierkante meter moestuin. Het is nog niet veel maar het begin is er. Wij hebben rozen en hortensia’s in de voortuin staan maar als er iets vervangen moet worden, komt er iets eetbaars voor in de plaats. Veel kruiden zijn ook nog prachtig om te zien dus win-win lijkt mij. Dank je wel voor je inspirerende artikelen!

    Liked by 1 persoon

  6. Ooit was ik in een spaans dorpje, waar de sinaasappels aan de bomen op straat hingen. Wat zou dat hier geweldig zijn. Noten en vruchtbomen in je dorp. Ik zou graag extra gemeentelijke lasten betalen voor het onderhoud.

    Liked by 1 persoon

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s