Opruimen 51: Kelder opruimen


Bij moeder, 87 jaar, staan de rollen wcpapier nog steeds op de grond achter in de kelder. Dat was misschien logisch toen ze hoofd van een gezin was en sterk in haar lichaam, maar inmiddels zou dat toch anders moeten kunnen. Samen staan we voor de kelder en ze is het met me eens dat die leeg moet. Dat er alleen nog dingen in mogen op de plankjes en aan de spijkers waar ze bij kan zonder dat enge trapje af te dalen.

Ik duik de kelder in, haal alles eruit en zet het op de tafel en stoelen in de bijkeuken. Zo lijkt het veel meer dan als het allemaal netjes is weggeborgen in de kelder. Moeder schrikt er van. Samen lachen we om de vijf grote soeppannen, twee wonderpannen, drie koekblikken, vier thermoskannen, een slaschudder, vier schorten en nog zo wat. Let wel, dit zijn dus dingen die ze niet gebruikt, want in de normale keukenkastjes staat ook een soeppan, ze heeft een oven, ze heeft koekblikken genoeg en twee thermoskannen die ze wel gebruikt. De verhalen komen los over bloemkoolsoep met witte bonen en de gezelligheid die daarbij hoorde. Vooral de wonderpannen zijn wel een dingetje, en ik herinner met haar mee de heerlijke cakes die ze daaruit toverde.

Ze zijn helaas wel allebei stuk. Ik kan het toch niet over mijn hart verkrijgen om ze weg te doen, en ik neem ze mee naar huis. Net als de rest van de overbodige spullen. Ik breng alles naar mijn geleende auto (ik doe alles altijd per OV, maar ik heb besloten dat ik vaker met een auto naar Moeder ga zodat ik kan helpen met het wegruimen van spullen. Dan breng ik ze hier wel naar het afvalstation of de tweedehandswinkel, zet ze op marktplaats of op de weggeefhoek.)

Ik maak de kelder schoon en dan mag het broodnodige er weer in. Nou dat lukt van geen kanten, want in wegdoen is Moeder niet zo goed. Alle koekblikken gaan terug, van de thermoskannen mag alleen de kapotte weg. Maar de vijf soeppannen en dus de twee wonderpannen zet ik in de auto. Ze kan geen afscheid nemen van de vele tassen – de meeste zelfgemaakt of gekocht bij de bazaar van haar kerk. Terwijl ze bij elke tas wel een verhaal vertelt, hang ik ze een voor een terug aan de vele spijkertjes en haakjes. De rollen wcpapier zet ze vooraan op een plank.

Moeder kijkt in haar kelder. Ze kijkt tevreden naar de spullen die op de plankjes staan te staan en de tassen en schorten die hangen te hangen. Het is helemaal goed zo. De dingen waarvan ze houdt zijn er nog, of ze nou worden gebruikt of niet. Uiteindelijk is de hele achterbak van de auto helemaal vol en rijd ik rammelend naar huis. Thuis besluit ik de wonderpannen toch te bewaren, want ik ken Moeder: de volgende keer begint ze er weer over.

 

Advertenties

5 gedachten over “Opruimen 51: Kelder opruimen

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s