leef groen en goedkoop

Waarom zou je rigoureus opruimen?


Terwijl Neef en ik kletsen over opruimen en weggooien, mengt Moeder zich in het gesprek. Ze snapt echt niet waarom iemand goede spullen zou willen weggooien. Ze geniet van haar huis en haar spulletjes. Alles past er ruim in. Eens per twee weken komt haar hulp de boel zuigen en poetsen. Ja dan zie ik ook geen reden of het moet zijn om het mij straks gemakkelijker te maken.

Ik ben zonder na te denken begonnen, maar nu ik bijna klaar ben zie ik dat er twee redenen zijn die mij hebben doen besluiten om wel rigoureus op te ruimen:

  • negativiteit verminderen: in het begin van dit proces hoefde ik maar een kastje open te trekken of de ellende kwam op me af. Al die oude knutselspullen van zoon123 lagen daar maar te liggen. Het zien van al dat speelgoed en boeken vulde me met ellendige melancholie. Maar ook een sprei van resten (slechte kwaliteit) acryl die ik nooit heb afgebreid, een half geborduurd tafelkleed (ik houd niet van borduren). Dit wil ik allemaal weg, zodat ik verder kan met mijn leven.
  • vereenvoudigen: ik heb twee banen (de politiek als baan meegeteld), en meerdere hobby’s en bezigheden. Maar mijn schaarse vrije tijd gaat op aan huishouden en administratie. Het huishouden verslonzen vind ik geen optie: ik wil een fijn huis en ik wil ook dat Zoons, huisgenoten, bezoekers en logees het een fijn huis vinden. Dus moet het zonder veel werk opgeruimd en schoon zijn en gastvrijheid en warmte uitstralen.

Opruimen om negativiteit te verminderen en om het leven te vereenvoudigen dus. Ik ben in het wilde weg begonnen, maar nu het bijna klaar is, pel ik vier terreinen af waarmee ik succesvol aan de slag ben gegaan.

  • administratie: dit was het eerste wat ik aangepakt heb, inmiddels acht jaar geleden. Alle betalingen heb ik op automatisch gezet. Overbodige abonnementen opgezegd. Een archiefsysteem bedacht dat ik bijhoud (alles per jaar in een map, geen rubrieken). Een systeem van betaal- en spaarrekeningen bedacht dat werkt. Sindsdien doe ik de hele administratie een keer per week op zondagochtend en ben daarmee in vijf minuten klaar. Geen enkele rekening is onbetaald, ik loop nergens mee achter en kan alles terugvinden. Heerlijk! En sinds ik alle documenten op de computer in de cloud zet, ben ik helemaal zorgeloos. Mij kan niets gebeuren.
  • voorbije hobby’s: sommige dingen staren me aan. Dit herken ik bij TVprogramma’s over hoarders. Een man verzet zich tegen het weggooien van hout want daar wil hij nog eens een kippenhok mee maken, de bumper die al jaren ligt te liggen mag niet weg, want die moet nog een keer op zijn auto, en zo gaat het maar door. Het weggooien van deze illusies was een verademing en gaf me zin om nieuw hobby’s te ontwikkelen. Wandelen, sokken breien, ondergoed naaien en vetplantjes stekken bijvoorbeeld.
  • kinderspullen die hoogstens wachten tot er wie weet wel kleinkinderen komen logeren. Speelgoed, knutselspul en boeken. Dit proces was en is loodzwaar, maar is inmiddels bijna voltooid. Er staan alleen nog een paar rijen kinderboeken waar ik fijne herinneringen aan heb en wie weet mogen ze blijven staan. Ook dit is bevrijdend. Ik merk dat ik de spullen niet nodig heb om de herinneringen te koesteren. De verf maakt me ellendig melancholisch, de geschilderde tekening maakt me weemoedig en bezorgt me een glimlach.
  • huishoudmeuk: hoe leger het huis des te eenvoudiger het huishouden. Ik wil geen prullaria want ik houd niet van afstoffen. Ik wil geen meuk want dan is het teveel werk om het huis netjes te houden. Ik wil geen troep want dan kan ik nooit iets terugvinden. Deze vereenvoudiging is in volle gang.

Wow, dit geeft helderheid. Ik hoef dus niet mijn verzameling planten weg te doen omdat de vensterbank leeg hoort te zijn. Ook mijn breiboeken mogen blijven staan. Kindertekeningen mogen blijven. Nu ik dit zo lees, denk ik dat over een paar maanden mijn huis inderdaad als een zelfgebreide warme wollen trui om me heen zit.

Ruim jij op en zo ja welk doel houd je daarbij voor ogen?

Advertenties

12 gedachten over “Waarom zou je rigoureus opruimen?

  1. Toen mijn ouders overleden was er een heleboel om op te ruimen en weg te gooien, mijn vader overleed eerst en op dat moment woonden we in een groot huis met garage, bijkeuken, 3 schuren , 2 loodsen en nog een bijgebouw. Hij was van voor de oorlog en bewaarde alles wat los en vastzat, inclusief roestige spijkers en schroeven, omdat het huis verkocht moest worden en mijn moeder kleiner ging wonen moest er veel weg, wat pijnlijk was voor mijn moeder omdat alles haar herinnerde aan mijn vader, dus er verhuisde weer het nodige mee naar ons nieuwe huis.
    Toen ging mijn moeder na een paar jaar naar een verzorgingstehuis en moesten we weer opruim , ditmaal nog drastischer omdat ze daar geen extra bergruimte had, nu was ze behoorlijk dement geworden dus merkte ze er weinig van dat haar dierbare spulletjes naar ons kinderen, de kringloop of naar het grof vuil gingen.
    Deze ervaring heeft me wel doen beseffen dat ik mijn dochter niet dezelfde stressvolle ervaring wil geven, als ik tezijner tijd overlijd,
    Wat zij wil hebben gaat nu al naar haar toe en andere spullen zoek ik zoveel mogelijk uit, gebruik ik ze nog of zijn ze overbodig? in het laatste geval gaan ze of naar de kringloop of worden weggegooid.

    Liked by 1 persoon

    1. hoi Johmar (ik zat een oud blog door te lezen waar je reageerde op de veel te warme kantoren): wat een verhaal, maar zo herkenbaar. De generatie die nu oud is, is opgegroeid in schaarste. elke spijker en elke knoop werd bewaard, want je weet nooit… Maar die schaarste is voorbij. Onze generatie kan die huizen van onze ouders leegruimen, verschrikkelijk, wat een ellende, wat een emotie. Al die zorgvuldig bewaarde elastiekjes, spijkers, knopen, stukjes dit en dat: het gaat zo de kliko in. Ik heb hierover vaak met Moeder gepraat, maar ze wil het niet en kan het niet. Dus mag ik straks (mijn moeder is 87) hetzelfde proces doormaken als jij. Nou ik kijk er niet naar uit.
      Fantastisch dat jij het anders doet. Dat zie ik meer in onze generatie: verdelen en opruimen voordat we klein gaan wonen of overlijden, om onze kinderen deze ellende te besparen. Het zijn onze spullen, dus wij moeten ze opruimen.

      Like

  2. Ik houd ook enorm van opruimen en als het aan mij ligt zou er nog veel meer de deur uit gaan. Ik houd er echter niet van om dingen die nog bruikbaar zijn weg te gooien, en Jimmy al helemaal niet. In Nederland bracht ik alles wat weg kon en nog bruikbaar was naar de kringloop, hier heb ik daar nog niet echt een goede bestemming voor gevonden.

    Liked by 2 people

    1. hoi! er is waarschijnlijk veel veranderd in Bogota, maar mij staat bij dat we al ons afval (we woonden in een conjunto cerrado, een van de grootste in het noorden van de stad, dus dat was heel veel afval) in grote containers aan de straat zetten. En dan kwamen de handelaren die alles uitzochten: ijzer, papier, karton, kleding, bruikbare spullen, glas: een prachtig recyclingsysteem dat veel mensen werk gaf, ook al zijn dat niet de type banen waar we hier in Nederland van houden. Ik denk dat veel spullen nog prima gebruikt kunnen worden door al die mensen die in Bogota aan de andere kant van de grenslijn tussen geluk en pech staan. Misschien via een kerk informeren?

      Liked by 1 persoon

      1. Ja precies, er kunnen veel mensen veel aan hebben! Nog steeds worden er grote blauwe tonnen aan de straat gezet, en daar wordt ook wel wat uitgehaald, maar bij ons is dat niet heel actief. Behalve het karton, daar zijn aparte karren voor. Ik ga het eens uitzoeken, de kerk is een goede inderdaad, die zijn er sowieso genoeg 🙂

        Liked by 1 persoon

  3. Fijn is dat! Echt leuk om te lezen hoe het je afgaat en dat je je al beter voelt in je eigen huis. Daar gaat het toch om, rust aan je hoofd en minder tijd te besteden aan spullen. Ben ook een beetje aan het opruimen. Paar dingen weg, wat dingen op een andere plek en dan is alles weer netjes voor de komende maanden.

    Liked by 1 persoon

    1. Deze week en volgende week werk ik fulltime. Wat betekent dat is smorgens om kwart over zes wegfiets, en savonds om kwart voor zeven weer thuis ben. En dus absoluut geen zin heb inhuishouden ’s avonds. De troep hoopt zich op. Maar dat is een goede les, het moet nog veel eenvoudiger, logischer, handiger en minder.

      Like

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s