Kerstkaarten maken in mijn eentje


Sinterklaas is weer geweest, tijd voor kerstkaarten. Die maak ik al bijna mijn hele leven zelf.

Als kind samen met mijn moeder. Hoewel ik me daarvan niets herinner. Zouden Zoon123 zich later ook niets herinneren van wat ik allemaal met hen geknutseld heb? Dat zou me veel verdriet doen. Maar goed, waarschijnlijk beperkte het zelf knutselen bij ons thuis zich tot het schrijven van gekochte kinderpostzegelkaarten met een mooie viltstift. Want Moeder kan me geen enkel voorbeeld laten zien van kaarten die we samen geknutseld hebben, en ze heeft ze nog van elk jaar…..

Op zekere leeftijd knutsel je niet meer met je moeder. En stuur je ook geen kerstkaarten rond. In de pubertijd maar ook in de studententijd leefde ik met en voor mijn vrienden, allemaal net zo jong en hip en gezond en vrolijk als ik zelf. Familieleden deden me niet zoveel.

Dat kwam pas weer toen ik zelf kinderen kreeg. Sindsdien stuur ik elk jaar kerstkaarten, vooral naar oudere familieleden, vroegere vrienden en mensen van wie ik denk dat ze het bijzonder op prijs stellen. Niet naar mensen die ik elke dag zie, niet naar collega’s, niet naar mensen die vrolijk staan te dansen midden in het leven.

Vanaf miniklein hebben Zoon123 meegeknutseld. Een jaar scheurden ze kerstpakpapier (hee dat woord staat niet in mijn spellingchecker, wel kerstbakpapier, wat zou dat zijn?) in stukjes en die plakten we samen met heel veel lijm op. Even strooien met gouden glitter, en mooi. Ik heb nog zo’n kaart en kijk er met veel plezier naar. We hebben ook wel eens kerstbootjes gevouwen (Zoon123 haalden Sinterklaas en de Kerstman door elkaar, dat krijg je met multicultikinderen) met een briefje ‘feliz navidad’ in het bootje.

Sinds Zoon123 de leeftijd hebben bereikt dat ze niet meer met mama willen knutselen en familieleden hen niet meer zoveel doen, maak ik weer in mijn eentje kerstkaarten. Maar de afgelopen jaren heeft Zoon3, 22, toch weer meegeholpen kerstboompjes te knippen uit een supermarktkookblad. Mijn moederhart smolt.

Dit jaar heb ik ze weer in mijn eentje gemaakt. En zo verglijdt het leven van fase naar fase. Waarbij anderen bepalen hoelang een fase duurt en ik me maar heb aan te passen. Het maken van kerstkaarten leidt tot weemoedige bespiegelingen.

Nou in elk geval, ik ben klaar. 14 Kaarten liggen in hun envelopjes.

Advertenties

5 gedachten over “Kerstkaarten maken in mijn eentje

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s