Lopen in De Eifel


Zoon2 en 3 en ik zijn terug van een een weekje wandelen in De Eifel. Dat was leuk!

Sommige dingen had ik gewoon slim bedacht:

  • Slim om voor elke dag een worst, zak met mueslirepen en een zakje cashewnoten mee te nemen. En water uiteraard. Ik heb me in mijn eentje over de winterwortelen moeten ontfermen, helaas. Gewoonlijk eten we vegetarisch, maar droge worst is wel superhandig onderweg.
  • Slim om bij een goed bereikbaar treinstation te beginnen. Na de heenreis van drieeneenhalf uur konden we direct op pad.
  • Gelukkig had ik Zoon3, die dacht met een tandenborstel in zijn broekzak genoeg gepakt te hebben, overtuigd van het nut van een rugzak. Hij droeg behalve ons eten, toch nog schone sokken en een Tshirt voor zichzelf.
  • Ze vonden het interessant om het verhaal van de geologische geschiedenis van De Eifel te horen. Na dit verhaal keken ze met andere ogen om zich heen. Zoon2 verzamelde steentjes en klom enthousiast naar ontsluitingen langs de weg. Het gaf een extra dimensie aan de tocht.
  • Ook slim was om een bewegwijzerde route te volgen. Duitsers kunnen heel goed heel veel bordjes aan bomen spijkeren, logos schilderen, stickers plakken. We hebben ontspannen gelopen en die paar keer dat we het even niet wisten, bogen we over de kaart en gids. En kibbelden we welke kant de juiste was.

Minder slim was:

  • dat ik geen geld bij me had (wel een pinpas, ik ben niet helemaal dom, maar ik was vergeten dat je niet in elk dorp kunt pinnen).
  • dat ik de pincode van mijn creditcard was vergeten. Gelukkig had ik hem niet nodig, maar in combinatie met het niet hebben van geld, gaf me dat toch wel stress.
  • dat ik de terugreis niet handig had bedacht.We eindigden in een dorp zonder treinstation. De terugreis duurde een hele dag en dat moet de volgende keer anders.
  • dat ik de overnachtingen niet had geregeld. Aan de andere kant: het vinden van jeugdherbergen en gasthuizen was geen enkel probleem, en ik kon echt van te voren niet inschatten hoeveel we op een dag zouden lopen. En zo kozen we met zijn drieen. Dus dat was eigenlijk toch wel slim.

Nou, ik kan zo’n tocht iedereen aanraden met Grote Zoons: wandelen verbindt. We hebben het erg leuk gehad. Ik heb genoten van het geklets en gegein van die twee voor me uit. Net broertjes.

Advertenties

2 gedachten over “Lopen in De Eifel

  1. Ik herinner mij mijn eerste langere wandeling van Luxemburg naar Trier. Een te kleine veldfles voor ons tweeen. Bij Bitburg was ik uitgeput, maar vooral uitgedroogd.
    Het water is ronduit smerig in Bitburg. Dat het bier beter smaakte daar kwam is pas later achter.

    Het was een droge zomer. De sloten en beekjes bestonden alleen op onze kaarten. Inwerkelijheid was alles warm en erg droog.

    Ik herinner mij de prachtige omgeving!

    Vriendelijke groet,

    Liked by 1 persoon

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s