thuis

Inpakken? Nergens voor nodig


Morgen gaan Zoon 2en3 en ik een paar dagen wandelen in De Eifel. Dus ik tref voorbereidingen. Ik zoek een route uit met een startpunt dat met de trein te bereiken is. Ik twijfel over het boeken van overnachtingen: aan de ene kant ja, aan de andere kant, ik ken mijn Zoons, niemand onvoorspelbaarder dan hen. Nee dus. Ik hoop dat we niet in bushokjes hoeven te slapen.

Ik zoek de geologische geschiedenis uit en zet die op papier. Onderweg wil ik weten wat ik zie. Rode zandstenen, dolomieten, grijze leistenen, beige tufstenen, basalt: we komen het allemaal tegen en ik wil erover vertellen. Zodat Zoons ook weten wat ze zien. Ik hoop dat dit een beetje lukt, want soms stuit ik met mijn teveel aan enthousiasme op een muur van desinteresse.

En ik pak mijn rugzak in. Lekker lichtgewicht, niet teveel en niet te weinig.

Zoon3 slaat het gade. Hij neemt niets mee. Ik overtuig hem van het nut van een tandenborstel, die stopt hij wel in zijn broekzak.

Advertenties

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s