En toen was ik weer een brok ellende


Ik ben een paar dagen bij Moeder en zoals altijd ruimen we iets op. Moeder heeft dit keer gekozen voor de zolder. Ik wil niet dat zij naar zolder gaat: je komt er via een uitschuifbare trap en ze is 87. Ik naar zolder dus.

Ik gooi (kussens) of breng (kerstballen) alles naar beneden. Moeder staat wankel op de eerste trede en steekt haar handen omhoog om spullen aan te pakken. Dat lijkt me niet handig en ik verban haar naar een slaapkamer waar ik alles heen breng. Zij zoekt uit en beslist. Cadeaupapier – bij ons werd elk sinterklaaspapiertje glad gestreken en opgevouwen, en het losscheuren van pakjes was not done, dus inmiddels ligt er heel wat cadeaupapier, want het is nooit gebruikt – gooien we in de papierkliko. Een prachtige oude Singer handnaaimachine van mijn oma stoffen we af en zetten we te pronken.

Dan stuit ik op drie dichtgeplakte verhuisdozen. Ik maak ze open: lege CDromhoesjes voor een CDrom met Boliviaanse vogelgeluiden. Van mijn Broer. Vijf jaar lang heeft hij in de Boliviaanse Amazone vogelgeluiden opgenomen. Hij woonde toen een tijd bij ons in huis en heeft zo zijn vrouw leren kennen, toen onze Colombiaanse huishoudster. Hij was sterk en gezond en woonde in een tentje in de Amazone. Maakte unieke opnames die vakmensen nog steeds gebruiken – zijn erfenis. Hij bleek toen al MS te hebben en daaraan is hij in 2012 overleden.

Daar zit ik, op onze oude zolder waar we samen speelden als kind. Nu leeg met alleen drie dozen van mijn Broer. Als iets weg kan, zijn het wel deze lege hoesjes. Maar dat wil ik Moeder niet aandoen.

Ik herpak me, klim de trap af en zeg niets. De zolder is leeg. Pas nu, de volgende dag, dit typend, raak ik overmand door ellende.

 

Advertenties

20 gedachten over “En toen was ik weer een brok ellende

  1. Aw, sterkte ermee. Wat een boel gevoel door elkaar. Wel mooi dat die dingen weer gevonden worden en een verdiende mooie plek krijgen en dat je broer dat heeft achtergelaten. Wat natuurlijk beter een jaar of vijftig later had kunnen gebeuren.

    Liked by 1 persoon

    1. Ik had een reactie willen schrijven maar ik denk dat ik er maar een blogje van maak. Hoe zijn cdroms, waar hij jaren toen hij al ziek was aan heeft gewerkt, nu verouderde techniek zijn. En hoe de bladmuziek van mijn vader, met kroontjespen geschreven, waardevol blijft. Maar de geluidsopnames die hij voor zijn ziekte maakte zijn gelukkig nog altijd de beste volgens kenners.

      Like

      1. Mijn opa heeft ook zoiets. Hij schreef ook veel muziek, marsmuziek omdat hij drumde in zo een band. En hij wist zo veel over het heelal en het weer en hij heeft boeken vol geschreven waarin ie ongeveer zo elk woord in de bijbel met de grond gelijk maakt. Omdat hij wel wist van wetenschap. Zulke dingen zijn echt zonde om verloren te laten gaan en het is super als er dingen bewaard kunnen blijven. Wel gek dat eigenlijk recentere dingen eerder verouderd zijn dan text getypt op een oude remmington.

        Like

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s