Bang voor een hangbrug


We lopen van Val Sinestra naar Zuort. Het smalle pad gaat door een steile kloof langs een bergbeek. Voorheen liep het pad onder langs de beek en was het een gemakkelijke route. Maar inmiddels zijn hele stukken berg weggeslagen en het pad klimt steeds weer omhoog om de weggeslagen puinwaaiers heen en daalt dan weer naar beneden. Absoluut een lastig stuk, en ik heb geen zin om naar beneden te glijden. Moeder en ik lopen langzaam, ik geef vele handjes bij de stukjes omhoog en omlaag, we wiebelen over stenen en boomwortels en vaak denk ik dat we onze grens overschrijden.

Dan komen we bij twee nieuwe metalen hangbruggen van degelijke Zwitserse makelij. Erna wordt de kloof breder, het pad minder steil en uiteindelijk bereiken we de weide van Zuort. We drinken koffie, eten soep en wandelen terug naar het hotel.

In het hotel kijken andere hotelgasten met groot respect naar Moeder die dat allemaal voor elkaar gebokst heeft. Een gast vertelt dat ze niet over de bruggen durfde en is omgekeerd. En dat snap ik nou helemaal niet. Volgens mij was dat de veiligste 50 meter van de hele wandeling.

Toch is het herkenbaar. Ik durf niet in de achtbaan in de Efteling hoewel daarvan echt alle schroefjes vastzitten. Met de auto ernaar toe rijden is veel gevaarlijker, maar dat durf ik wel. Wat zijn we toch rare wezens.

Advertenties

2 gedachten over “Bang voor een hangbrug

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s