thuis

Zondagrust


Om half zes word ik wakker (ik probeer te leven met de zon, weet je nog? Ik slaap met de gordijnen open). Poes ligt naast me. Ik slaap weer in en dan is het ineens acht uur. Mijn hoofd voelt als een kussen vol watten.

Na de ochtendroutine val ik in slaap op de zitzak op het terras. En dan schrik ik weer wakker van het klokgelui van de grote kerk. Kwart over negen dus. Poes ligt alweer naast me, die heeft een heerlijke dag. Was het maar altijd zondag.

Ik doe nog wat nuttigs en ga als een echte intellectueel met een moeilijk boek (Connectography van Parag Khanna)  zitten in de tuin. Ik word wakker van een regenbui. Poes niet, die ligt onder mijn stoel en voelt de regen pas als ik opsta.

Nu is het tien over drie en zit ik lui op de bank met Poes en Laptop op schoot. Tientallen dingen die ik moet doen, en niets doen stond niet op dat lijstje. Maar ik ken mijn lichaam: ik word ziek.

Advertenties

4 gedachten over “Zondagrust

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s