Duurzame hobby: maken wat je nodig hebt


Mijn eigen stukjes van deze week en vooral de reacties erop stemmen me tot nadenken. Wat doe ik wel en wat doe ik niet? Wat is een leuke hobby en wat hoort bij een duurzame invulling van mijn leven?

De aanleiding is mijn nieuwe vaardigheid: lingerie maken  (leuk om heimelijk iets heel moois te dragen dat niemand ziet). Dat gecombineerd met een gesprek met Moeder over een vriendin die aan de lopende band quilts naait. Ik ben niet echt geschikt om me op een ding te focussen, ik doe van alles en vind vele dingen leuk. Ik zie dat niet als zwakte, ik zie dat als zoveel mogelijk zelfvoorzienend leven. en ik heb geen tientallen quilts nodig.

Ik wil niet jaarlijks tientallen BH’s maken of 26 paar sokken breien (echte sokkenbreisters halen makkelijk een paar per twee weken) of elke twee maanden een trui. Ik wil maken wat ik nodig heb en niet meer, en dat op een duurzame manier. Daarover ben ik aan het nadenken. Wat wel en wat niet?

Het bewaren van de kleinste knipresten om daarmee kussenvulling en jaarlijks een quilt te maken is dus afgevallen. Wel bewaar ik de kleinste resten sokkenwol en maak daarmee mooie restjessokken.

Hierbij wat dingen die ik in principe zelf maak:

  • jam: 26 potten per jaar (maar dit jaar komt daar niets van, de bramen smaken nergens naar, ja naar water)
  • chutney, appelmoes en andere heerlijkheden: jaarlijks een paar potten is genoeg
  • sokken: voor ieder gezinslid een paar sokken, voor mij twee paar
  • trui of vest: elk jaar een trui of vest moet genoeg zijn
  • lingerie: elk half jaar een setje
  • pyama: elk jaar een nieuwe vind ik wel fijn
  • boodschappentasje: naar behoefte, misschien dat een simpele tas een jaar mee gaat?

Het rijtje is langer: ik naai (scheur :)) ook mijn eigen zakdoeken, keukendoekjes en nog veel meer. Ik maak van kattengritdozen tijdschriftenbakken, van supermarktkistjes bewaarsystemen. Ik maak van alles zelf. Maar alles in een cyclus van wat ik nodig heb, niet meer en niet minder.

Dus ik focus wel degelijk! Ik maak wat ik nodig heb en gebruik het, genietend van het zelf maken en het gebruik.

Handig, dit zelfinzicht. want nu kan ik het rijtje uitbreiden. Zelf kruiden plukken en thee mengen, ga ik dat doen? Ga ik zelf zeep maken? Zelf wijn maken (nee, want ik drink geen wijn). Hoeveel tijd kost een activiteit en wat levert het op aan extra genieten?

Ik stel het op prijs als jullie meedenken. Wat is het meest bevredigende dat jullie zelf doen en zelf maken?

Advertenties

10 gedachten over “Duurzame hobby: maken wat je nodig hebt

  1. Bij mij is het ook niet zo opzienbarend, maar ik kook zonder pakjes en zakjes, geen witmeel, zonder suiker en zonder chemicaliën. Altijd van basisingrediënten, althans zo ver mogelijk. Dat is toch nog redelijk uitzonderlijk, merk ik, want als ik bij anderen kom, ouder en jonger dan ik, dan is het wel even lastig om van de chemische en suiker weg te blijven.

    Ik doe het uit gezondheidsredenen, dus er valt niet al te veel aan te wrikken. Ik merk dat de omgeving dat niet trekt, en dat ze graag willen dat ik toch even met dat koekje of die chocolademelk meedoe.

    Thuis heb ik een systeem geïmplementeerd van voor meerdere dagen koken en dan invriezen, waardoor het makkelijker is om met meer aandacht te koken en het weggooien van restjes voorkomt. Net als de bloggers hierboven al zeiden over wecken. Maar aan wecken ben ik nog niet begonnen. Dat is misschien de volgende stap, als ik wat tijd en rust heb om mee erin te verdiepen.

    Liked by 1 persoon

    1. hoi Astrid, voor meerdere dagen koken lijkt me helemaal goed als mijn huishouden kleiner en minder hectisch zou zijn. Tot die tijd zit het er niet echt in. Als ik voor meerdere dagen kook, eten Zoons het toch die nacht op, in plaats van slakommen muesli, patat, pannenkoeken, vegan hamburgers of eventueel boterhammen.

      Liked by 1 persoon

      1. Ja ik ken dat. Soms hebben man en ik wel behoorlijk wat familie te logeren, en vooral het manvolk eet de boel kaal. Dan moet je inderdaad echt op een heel andere het huishouden organiseren.

        Like

  2. Ik maak op zich niet zo heel veel dingen zelf, maar wat ik doe zijn wel mijn hobbies 🙂
    – kleding (ik koop wel eens nieuwe stof op de stoffenmarkt als ik iets wil maken in een specifieke kleur, maar heb ook heel veel reststof gekregen van iemand met een naai-atelier, dat ik gebruik voor dingen waar het me niet zo superveel uitmaakt welke stof ik gebruik, en ik heb ook veel borduurgaren gekregen van mensen die er niets meer mee doen).
    – cadeauzakjes (deze, van restjes stof waar ik echt geen kleding meer mee kan maken. Ik koop nooit meer cadeaupapier dus :P)
    – brood bakken met meel van de molen (heb wel een tijdje eetbare plantjes op mijn vensterbank gehad, maar die zijn ondertussen allemaal op)

    Tekenen en verhalen schrijven is niet heel nuttig, maar wel leuk 🙂 Maak ik ook mijn eigen boekjes eigenlijk…

    Like

  3. Interessante vraag.
    Ik vind het zelf inmaken (wecken, en in mindere mate fermenteren) het meest bevredigende wat ik op dit gebied doe. Daarnaast ook het verwerken van groente, fruit en restjes met de (sterke) blender.
    Het lijkt misschien niet zo indrukwekkend. Maar voor mij betekent het, dat ik bijna geen voedsel meer hoef weg te gooien. Ook allerlei snijresten kan ik op deze manier verwerken. Het spaart geld, tijd en energie. Het voorkomt verspilling. Heel bevredigend vind ik het dat ik bijna niet meer naar de glasbak hoef. En in het algemeen minder verpakkingen gebruik.
    Door deze activiteiten kan ik heel dicht bij mezelf blijven, terwijl het ook financieel lonend is. Het klopt, voor mij, zowel gevoelsmatig als economisch.

    Liked by 1 persoon

    1. Hoi Betje, ja ik verwachtte al dat je het wecken, verwerken van restjes en fermenteren zou noemen. Ik verwacht dat als mijn leven kalmer wordt, ik die dingen opneem in mijn schema. Het komt er nu nog niet van: er gaan hier grote hoeveelheden voedsel in en uit, en ik heb de rust niet om daar meer aandacht aan te besteden.

      Like

    2. Je vroeg wat wij het meest bevredigende vonden op dit gebied, toen kwam ik met wecken e.d. Wat mij betreft betekent dat niet dat jij dat nu ook zou moeten doen of zo. Ik herinner me de hoeveelheden voedsel die er bij mij doorgingen toen de kinderen groot waren maar nog thuis woonden. Pas als de laatste het huis uit is, kom je plotseling terecht in de wereld van de kleine beetjes. Het is een probleem dat maatschappelijk nauwelijks aandacht krijgt en ik heb er dan ook lang over gedaan om een goede oplossing te vinden – vandaar dat ik het nu zo bevredigend vind.
      Toen de kinderen nog thuis waren, deed ik meer met textiel, net als jij nu. Ik kon niet zo goed sokken breien als jij hoor. Maar ik maakte bijvoorbeeld wel katoenen maandverbanden voor mezelf en mijn dochters. Dat vond ik toen heel bevredigend.

      Liked by 1 persoon

      1. hoi Betje,

        ja ik begrijp je volkomen: ik volg je al langer en heb vaker gelezen dat je weckt en meerdere maaltijden tegelijk maakt, omdat je moeilijk kleine hoeveelheden kunt kopen. Het is een goed idee voor een klein huishouden. Mijn huishouden is groot en hectisch. Ik zit inderdaad in een andere fase. Maar het is een goed idee voor als mijn huishouden is gekrompen. Hopelijk duurt dat nog heel lang, want ik vind het heel gezellig met al die jongelui om me heen.maar die blender is ook voor ons een goed idee: zoons gebruiken graag apparaten. Zo malen we ook zelf koffie. Ik denk dat ze graag smoothies maken en van alles in mijn blender gaan gooien.

        Liked by 1 persoon

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s