Ik ben met Zoon3 enkele dagen naar Berlijn geweest, op bezoek bij Zoon1. Heerlijke stad en leuk om iets alleen met Zoon3 te doen. Nou ga ik niet Berlijn beschrijven, dat doen anderen al en veel beter. Ik ga jullie ook geen foto’s laten zien van de Brandenburger Tor, want als ik iets zinloos vind, is het wel foto’s maken van dingen die je in alle boeken ziet staan.
Ik vind het een bijzondere stad. De zo zichtbare geschiedenis van de twintigste eeuw: megalomane gebouwen die daar door de Nazis zijn neergezet en nu nog steeds in gebruik zijn, de alom aanwezigheid van de Muur en het verschil tussen West en Oost, de herinneringen aan de oorlog en holocaust.

Een ding viel me echt op: de vele baantjes die in Nederland verdwenen of geautomatiseerd zijn. Een man zit in een hokje op een metrostation en verkoopt zowaar nog kaartjes (oke, maar in één station, elders staan apparaten). Een vrouw in een museum neemt mijn jas aan en legt uit hoe de kluisjes werken. Iemand veegt de straat. Een vrouw zit in een kiosk op straat en verkoopt kranten. In een alternatief cultuurcentrum zit een conciërge in zijn kantoortje. Bij een uitzichtpunt bovenin een hotel beheert een vrouw een koffiehoek die hier allang vervangen zou zijn door een automaat.

Het geeft een prettige persoonlijke sfeer. Maar wie betaalt deze banen en kan dat echt uit?

Advertenties