Naar de film Michiel de Ruyter


Gisteravond ben ik naar de film Michiel de Ruyter geweest. Prachtige film, niets mis mee. Dit had zo een Hollywoodfilm kunnen zijn over een admiraal in de Amerikaanse burgeroorlog (ja ik weet het, dat was een landoorlog). Dan had niemand moeilijk gedaan en Amerika was trots geweest op de grote held, de grootste admiraal ter wereld (alles is in Amerika toch meteen het grootste ter wereld). Maar Nederlanders hebben iets tegen vaderlandse trots. En dus wordt er gezeurd over het onterecht verheerlijken van iemand die in de tijd van de slavernij leefde.

Vooraf en in de pauze praten we over het kijken naar toen met de blik van nu. Over Nederland, vaderlandse geschiedenis en trots. We praten over het kijken naar de ander met de blik van ons. Over de American Sniper, volgens Sarah Palin een grootse American Hero, en over een soortgelijke Duitse soldaat die dus een monster is in een Franse film. We praten over de herdenking van Auschwitz en de documentaire Night will fall, eergisteren op de VPRO en hoe Duitsland nu omgaat met hun duistere rol in de geschiedenis.

Een mooi moment in de film: als De Ruyter omkomt tijdens een slag en zijn schip de zwarte vlag hijst, stoppen de Fransen met vechten, komen langszij met een eresaluut en schieten losse flodders als eerbetoon van een groot man.

En zo wordt het een boeiende avond met veel gedachten over Goed en Fout en hoe het oordeel daarover afhankelijk is van je eigen rol en blik.

Advertenties

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s