denk mee

Een voor twaalf


‘Stelt u zich voor dat een bacterie zichzelf voortplant door zich elke minuut in tweeën te splitsen. Die twee bacteriën worden er vier, de vier worden er acht, enzovoorts. Laten we ons eens voorstellen dat we om elf uur ’s ochtends een bacterie in die fles stoppen en een uur later zien dat die fles vol is. Op welk moment is die fles dan half vol geweest?’
Dit vroeg de natuurkundige Albert Bartlett aan zijn gehoor. Het antwoord is: een voor twaalf. Tot zover niets verrassends, bekende kost.

‘Nou,’ ging hij verder ‘als u een bacterie was en u zat in die fles, op welk tijdstip zou het dan tot u doordringen dat er ruimtegebrek dreigde? Om 11:55 uur, als de fles nog maar voor 1/32 gevuld is, en 97% daarvan bestaat uit open land, dat er gewoon vraagt om in cultuur gebracht te worden?’

Wow, dat is schrikken. Inderdaad, om een voor twaalf is de fles half vol, om twee voor twaalf voor een kwart, om drie voor twaalf voor een achtste, om vier voor twaalf voor een zestiende en om vijf voor twaalf voor een tweeendertigste. Ruimte genoeg dus, een vrijwel lege fles.

Alan Weisman haalt dit voorbeeld aan in zijn nieuwe boek ‘Aftellen, onze laatste kans op een toekomst op aarde‘. In dit boek onderzoekt hij wat de mens op dit moment moet doen om te voorkomen dat we de grens bereiken van wat de aarde aankan. Hij analyseert bevolkingsvraagstukken, ecologie en economie en durft alle grote vragen te stellen en onderzoekt alle mogelijke antwoorden, ook de politiek niet-correcte. Zijn boodschap is duidelijk: het kan, maar we moeten wel wat doen.

Een boek om slapeloze nachten van te krijgen. Of om wat te gaan doen natuurlijk.

Advertenties

2 gedachten over “Een voor twaalf

  1. Haha, gezellige lectuur voor ’s avonds in bed. Niet. Maar wat kán je er aan doen. We zijn met zo veel. Dat is natuurlijk ook een groot deel van het probleem… Denk dat ik het boek maar niet ga lezen. Heb er al te veel over getobd 😉 Leuk dat je weer blogt trouwens.

    Like

    1. Hoi Valhalla, toch is het boek hoopvol en vol oplossingen. EN dan niet voor de kleine lieden (zet de verwarming een graadje lager) maar voor de grote problemen. Hij zoekt antwoorden op ethische vraagstukken mbt gezondheidszorg, ouderdom, landbouw en met name overbevolking, gezinsplanning. Boeiend. Fijn dat je me weer leest!

      Like

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s