Tweedeling tussen kopgroep en peloton


Harmut Rosa schrijft over hoe ontwikkelingen steeds sneller gaan en hoe er een tweedeling is onstaan tussen mensen die wel en die niet meer meekomen. Hoe de een op en neer vliegt naar Mumbay (ik ken zulke mensen, die regelen even een vliegticket, kopen ter plekke een simkaart, blokkeren roaming, etc etc) en anderen die voor wie zoiets veel en veel te ingewikkeld is (ik ken ook zulke mensen, een mobieltje is ingewikkeld, een laptop ook, van een simkaart en roaming hebben ze nooit gehoord).

http://oikos.be/component/k2/item/631-druk-druk-druk-hartmut-rosa-over-moderniteit-versnelling-en-vervreemding

Goed stuk, om een week over na te denken. In de politiek sta ik voor de belangen van de tweede groep. Ik ben overtuigd dat die groep steeds groter wordt, en beslist niet alleen uit ouderen bestaat. Misschien is het zelfs wel de meerderheid, maar de eerste groep, de meekomers, bepalen de toon, ook in de politiek.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties.

Advertenties

8 gedachten over “Tweedeling tussen kopgroep en peloton

  1. Heb het stuk gelezen.
    Ik betwijfel of de veranderingen in onze tijd veel sneller gaan dan die in andere eeuwen. De veranderingen die nu aan de gang zijn, voelen wij persoonlijk. Die uit vorige eeuwen lijken ons minder belangrijk.
    Maar vergelijk bijvoorbeeld eens 1815 (Napoleon) en 1915 (WOI). Dat zijn twee verschillende werelden. Daar zit de Industriële Revolutie tussen. Daarna was alles anders.
    Ook in andere eeuwen waren er veranderingen die voor de mensen van toen heel ingrijpend waren. Neem bijvoorbeeld de uitvinding van de boekdrukkunst. Die heeft enorme sociale en economische consequenties gehad. Daar moet ook een soort versnelling in gezeten hebben. Vanaf die tijd konden mensen die niet konden lezen, ineens niet meer goed meekomen, terwijl dat eerder geen probleem was. Maar wij zijn daar nu aan gewend, dus dat lijkt ons niets bijzonders. Voor de mensen uit die tijd moet het heel indrukwekkend zijn geweest.
    Wat wij nu meemaken, is de opkomst van de computer. De samenleving is er nog niet goed op ingericht. Daardoor wordt het een troep. Maar kijk eens naar de 19e eeuw. Opkomst van de industriesteden. Wat een troep was dat. Op een bepaald moment hebben we daar als samenleving mee leren omgaan en nu zijn de steden veel leefbaarder. Ik denk dat dit met de computer ook zal gebeuren.

    Like

    1. hoi, interessante reactie! Je hebt gelijk dat het lastig is zo niet onmogelijk om te beoordelen hoe een verandering vroeger is gegaan. je zou dat chronocentrisme kunnen noemen (zelfbedacht woord, betekent ‘wereld bekijken vanuit je eigen tijd’). Je hebt helemaal gelijk dat uitvindingen zoals de drukpers, de telefoon, het schrift, de landbouw, de samenleving zodanig op zijn kop zette dat er een voor en na was. En dat die uitvindingen ook niet rechtlijnig gingen, maar een rommelige brugperiode vormden.

      Maar ook mijn Zoons kunnen de veranderingen niet bijbenen, ook al zijn die geboren met een computer in hun hand. Begonnen met msdos, daarna al die windows-versies, elke keer was een omschakeling. Zelfs Zoon1, die kunstmatige intelligentie studeert, verzuchtte enkele jaren geleden waarom alles toch steeds moet veranderen, het vorige werkte toch? Hij had er genoeg van om steeds opnieuw vanalles te moeten leren. Dat kostte hem tijd die hij wou benutten om verder te komen, maar hij moest steeds weer opnieuw beginnen. Kennis blijft niet meer een hele generatie hetzelfde. Een kind leert niet meer van zijn ouders welke vaardigheden hij nodig heeft, want de samenleving verandert te snel, maar het is ook niet zo dat hij een vaardigheid zichzelf aanleert en hem dan beheerst, want twee jaar later is zijn kennis weer verouderd.
      In de politiek merk ik ook hoe snel mijn kennis veroudert. Heb ik me net in de WMO ingelezen, komt er een AWBZ en nu weer een transitie.

      Een ander punt vind ik dat bij elke omschakeling mensen niet mee kunnen komen, zoals je terecht zegt, maar dat elk slachtoffer wel een mens is. Ik merk dat wel eens in gesprekken met Groene politici die claimen dat alles anders moet want de hele maatschappij en economie moet duurzaam. Dat er dan mensen massaal niet mee kunnen komen en uitvallen gedurende een tiental jaren, vinden ze een kleiner probleem want dat is tijdelijk en op den duur herstelt zich dat weer. Ik vind dat niet kunnen, niet ethisch en bovendien ondermijnt dat het draagvlak voor duurzaamheid, maar dat is een andere discussie.

      Spellingsregels, stel dat die elke twee jaar zouden veranderen: ik houd me vast aan de spelling die ik geleerd heb op de lagere school. Nog altijd vergeet ik de tussen-n.

      Like

      1. Chronocentrisme, leuk woord! Dat is inderdaad wat ik bedoel.
        We leven in een rommelige tijd. Er is de snelheid van technische ontwikkelingen, zoals je zoons die ervaren. Daarnaast is er zoiets als bestuurlijke overproductie. In het onderwijs is die al aan de gang sinds 1968, het jaar van de invoering van de Mammoetwet. De HBS heeft 100 jaar bestaan; sinds hij weg is, is het stelsel voortdurend veranderd. Een ontwikkeling zonder vooruitgang, heb ik wel eens horen zeggen. Misschien is dat in de politiek ook wel zo.

        Like

  2. Ja die rtweedeling bestaat. Zie het ook in mijn eigen omgeving en in mijn leeftijdsgroep. De ouderen verdwijnen langzaam uit beeld, de vooroplopers hebben de toekomst lijkt het. Maar ook die worden gemanipuleerd. De grote poppenspelers zien we niet.

    Like

    1. De vooroplopers hebben de toekomst, maar ze stressen zichzelf kapot, zitten in een voortdurende concurrentiestrijd met soortgenoten (die bijvoorbeeld nog geen gezin hebben en wel ’s avonds willen werken). De leeftijd waarop mensen een burn-out krijgen wordt steeds jonger.

      Like

      1. Naar mijn idee zit het voornaamste knelpunt in de werkomgeving. Daarin ben je eigenlijk wel gedwongen om steeds sneller te schakelen, flexibel te werken, vaste tijden los te laten en te multi-tasken. Doe of kan je het niet, dan huurt je werkgever iemand die dat wel kan of wil doen (concurrentie).

        Buiten werk is er meer ruimte om te beslissen of je mee wil doen of niet. Ik laat moedwillig allerlei technologische ontwikkelingen aan mij voorbij gaan omdat ‘oude’ systemen prima werken. In mijn vriendenkring dringen twee mensen er sterk op aan om WhatsApp te gebruiken en dat weiger ik. Er mankeert niets aan e-mail en de telefoon. En waarom zou ik al hun belevenissen via Twitter willen volgen? Een keertje bijpraten op een terras vind ik veel leuker en vrijwaart mij van een flinke hoeveelheid non-informatie. Dat geeft rust.

        Verandering is op zich prima en belangrijk. Maar als een steeds grotere groep het niet meer bijbeent is er toch iets mis. Vernieuwen puur om verkoopcijfers op te stuwen gaat voorbij aan ons welzijn. Waar ligt de grens?

        Like

      2. bedankt voor je reactie. Ik ben het met je eens dat je buiten je werk meer je eigen weg kunt volgen, en dat je binnen je werk wel mee moet doen als je de concurrentie niet wil verliezen. Zouden daarom steeds meer hoogopgeleiden voor een alternatieve carriere kiezen, een bedrijfje beginnen (niet een consultancy maar bijv een meubelmakerij).
        Gisteren sprak ik iemand die net een consultancy-opdracht had binnengehaald in een onderwerp dat niet helemaal zijn oude kennisterrein is. En toen bedacht ik me dat dat niet eens een nadeel is: kennis veroudert zo snel, veranderingen gaan zo snel, dat deze persoon zich kan inlezen en dan is hij bij, terwijl een oude rot-in-het-vak zich misschien wel beroep op verouderde regelgeving en kennis en net zoveel moet inlezen als hij daar nog zin in heeft.

        Like

      3. Wat die consultancy-opdracht betreft vind ik het best flink en knap dat die persoon de opdracht heeft binnengehaald. Kennelijk ziet de opdrachtgever dat hij/zij het in zich heeft om nieuwe kennis te vergaren. Het werkt twee kanten op, want door iets bij te leren blijf je zelf ook flexibel.
        Ook herken ik de keuze van hoogopgeleiden die bijvoorbeeld een meubelmakerij beginnen. Terug naar de eenvoud, maar net zo goed vakwerk en professionaliteit leveren. Ik geloof graag dat veel vijftigers (of nog jongere mensen) daarnaar verlangen. Zelf verlang ik er ook naar om in een minder hectische omgeving te werken.
        Zie jij jezelf nog lang meedoen op topsnelheid?

        Like

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s