Hoe regel je privacy van klantgegevens in de Zorg?


De gemeenteraad van Wageningen bespreekt allerlei nadere regels rond de jeugdhulp en zorg die per 1 januari 2015 onder de verantwoordelijkheid van de gemeente gaan vallen. Wat betreft privacy van persoonsgegevens krijgen we twee opties voorgelegd:

  1. Klant moet van te voren toestemming verlenen dat hulpgevende instanties zijn gegevens in kunnen zien, en als Klant die toestemming niet verleent, krijgt hij in principe geen zorg;
  2. Klant verleent niet niet van te voren toestemming, hulpgevende instanties kunnen zijn gegevens sowieso inzien.

Dit vind ik wel bijzonder zwart/wit, en gelukkig vele andere raadsleden met mij. Ik begrijp de noodzaak van gegevensuitwisseling wel: wil er een goed zorgplan komen voor Klant, moeten de juiste personen wel zijn gegevens hebben.  Maar om nou alles maar op tafel te gooien….

We puzzelen binnen de PvdA heel wat af en komen met een vrij nieuw begrip: digitale autonomie. Dat wil zeggen dat Klant alleen toestemming verleent aan de persoon met wie hij te maken heeft binnen een organisatie, en niet aan de hele organisatie.  Dat lijkt ons een hele verbetering van het voorstel. Andere gemeentes experimenteren hier al mee.

Een vraag aan jullie: hebben jullie wel eens te maken gehad dat je je privacy geschonden voelde door zorginstellingen, en wat vind je van ons voorstel?

 

 

Advertenties

8 gedachten over “Hoe regel je privacy van klantgegevens in de Zorg?

  1. Als ik de vraagstelling zo lees, gaat het niet alleen om persoonsgegevens, maar specifiek om medische gegevens.
    De medische gegevens, die in het ziekenhuis worden opgeslagen, vallen onder het medisch dossier en er zijn specifieke regels voor hoe dit beveiligd dient te worden opgeslagen en wie wat wanneer mag inzien. Een gemeente mag helemaal geen medisch dossier aanleggen.

    Medische gegevens mogen vanuit een juridisch perspectief door de behandelaar nooit worden verstrekt zonder toestemming van client. Van tevoren toestemming moeten geven aan hulpverlenende instanties om alle gegevens in te mogen zien klinkt onzorgvuldig. Het is van belang, dat het eerst besproken wordt met client. Daarna kan door een onafhankelijk professional, die de medische gegevens kan beoordelen, aan de hulpverlener/behandelaar een specifieke vraagstelling in een bepaald kader worden voorgelegd. De behandelaar mag alleen die vraagstelling beantwoorden. Een behandelaar mag dus niet het volledige medische dossier overhandigen, waar ook mogelijk medische gegevens in staan, die niet relevant zijn voor het beantwoorden van de vraagstelling.

    Like

    1. Bedankt voor je reactie, ik ben geen expert, maar als raadslid moet je wel besluiten over van alles en nog wat ook over zaken waarbij ik geen expert ben. Ik waardeer je reactie zeer, ik sla het op in mijn hoofd en zal nog eens precies doorlezen wat het college (wethouder) precies wil.

      Like

  2. Verhip. over deze spagaat heb ‘k nog niet nagedacht, dit is een natuurlijk uitvloeisel van het alles WILLEN documenteren, ik was al tegen het EPD maar zal dus nog meer op moeten letten, grrrr
    groet

    Like

    1. Het is een uitvloeisel van het alles willen documenteren, bovenop de ontwikkeling dat alles straks veel integraler moet waarbij experts van verschillende zorginstellingen bij elkaar komen om een zorgplan voor iemand te maken. Dan liggen jouw gegevens dus ineens bij een veelvoud aan instellingen.

      Like

  3. Ik heb heel erg het gevoel dat mijn privacy geschonden wordt door het ziekenhuis hier in de regio. Niet alleen kan een specialist alle gegevens en aantekeningen over mij inzien die andere specialisten en ook verpleegkundigen in de loop der jaren verzameld hebben, zonder dat ik daar ooit toestemming voor gegeven heb. Ze voelen zich ook nog eens vrij om je allerlei persoonlijke dingen te vragen waar ze niets mee te maken hebben, en daarover aantekeningen te maken in je dossier, waar ik-weet-niet-wie dan weer voor altijd inzage in heeft, zonder dat ik er iets tegen kan doen. Ik vind dat een vreselijke misstand. Ik denk tegenwoordig wel drie keer na voordat ik iets aan een arts of verpleegkundige vertel, wetend dat het me nog vele jaren kan en zal achtervolgen. Als ik in de spreekkamer iets zeg tegen een arts, dan weet ik dat het niet vertrouwelijk is, maar dat iedereen in het ziekenhuis, nu en over tien jaar, het zal kunnen lezen. Voordat ik mijn mond opendoe, overweeg ik de mogelijke consequenties.

    Ik ben blij dat jullie daar bezorgd over zijn en dat jullie naar manieren zoeken om deze voortdurende en grove inbreuk op de privacy van mensen die hulp nodig hebben, te beperken.

    Like

    1. Ik ben blij met je reactie die aansluit bij waarom we huiverig zijn voor het voorstel wat betreft privacy. Want straks moet alles veel integraler afgestemd worden, komen allerlei zorginstellingen bij elkaar om het zorgplan voor jou te bespreken, en dan ligt dat wat jij vertrouwelijk aan een arts hebt gezegd ineens bij tien instellingen op tafel.

      Like

      1. Als je hulp nodig hebt, lever je altijd een stukje autonomie in. Dat is pijnlijk. Alleen al daarom, uit respect, zou je het moeten willen beperken.
        Maar er is nog iets.
        Door mensen het recht te ontnemen om controle te hebben over hun informatie, maak je ze afhankelijker dan nodig is. Je krijgt dan ‘aangeleerde hulpeloosheid’ en dergelijke. Dit is contraproductief voor hun herstel en hun functioneren. Uiteindelijk kost dat de gemeenschap geld.

        Like

      2. ja dat klopt, daar heb je helemaal gelijk in. Dat is een heel ander argument dat ik meeneem in onze zoektocht. Boeiend om zo via dit blog informatie te verzamelen.

        Like

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s