denk mee

Hopelijk stemt Adri Duivestein tegen woonakkoord


Ik vond het spannende TV gisteravond, maar ik ben vast een kleine minderheid. Het ging over het woonakkoord en of Adri Duivesteijn zou instemmen of niet. Uiteindelijk deed hij dat. Nee dit wordt geen politiek stukje, geen reclame voor de PvdA.

En toen barstte internet los. Lekker aan de zijlijn staan en schreeuwen, lekker hakken op de PvdA die immers altijd draait. Maar als je vanaf de zijlijn schreeuwt maak je nooit een goal, geen goede voorzet en zelfs niet een redelijke pass. Je staat dan gewoon aan de kant.

Meedoen is veel moeilijker. Dat geldt niet alleen in de politiek, maar in het hele leven. Neem een gezinsgesprek: met zijn vijfen rond de tafel overleggen we waar we heen gaan met de vakantie (ja dit is lang geleden). Een haakt af: ‘jullie luisteren toch niet, ik ga TV kijken.’ De andere vier overleggen, luisteren en praten, en uiteindelijk komt er een goed plan uit. Waar iedereen mee kan leven. Behalve die ene dan, die heeft immers niet meegedaan.

Zo is het ook in de politiek. Je hebt een eigen visie, maar je zit met andere partijen in een team. Je krijgt nooit precies wat je wilt. Je duwt en trekt, en buigt uiteindelijk het beleid de kant op die je wilt. Of dat voldoende is, is voor iedereen verschillend. Duivesteijn is enigszins tevreden, in elk geval genoeg tevreden om in te stemmen. Ik respecteer dat, ik kijk zelf vanaf TV toe en heb geen inside-informatie. Jammer vind ik het wel, ik had meer gewild. Helaas, je krijgt niet altijd je zin.

Advertenties

10 gedachten over “Hopelijk stemt Adri Duivestein tegen woonakkoord

    1. hoi John, ha, hier staat je reactie! Ik weet dat het een beginenrsfout is van mij, maar dit is ook niet de facebookpagina van de PvdA, dit is mijn persoonlijke weblog. Voortaan ga ik anders delen, we erheen linken, maar niet het artikeltje zichtbaar. Bedankt dat je, door te reageren, me hierop attent maakt.
      Afgezien daarvan: ik ben het met je eens dat in de regering VVD-PvdA de PvdA wel heel veel water bij de wijn moet doen. Misschien wel teveel. Maar tot nu toe maakt de tweedekamer fractie blijkbaar nog steeds de afweging dat het beter is om mee te doen dan om af te haken. Daarom, meeregeren is lastig. Ook in de gemeenteraad, het is altijd compromissen sluiten. In de oppositie fel je mening verkondigen is gemakkelijker.

      Like

  1. Mooi stukje. Ik werd getroffen door wat je schreef over het ene gezinslid dat niet mee wilde doen met overleggen. Een uitdaging om iedereen erbij te houden. Komen er te veel mensen die niet meedoen, dan werkt het systeem niet meer.

    Like

    1. Ik weet niet wat de kritische grens is in de samenleving. In een gezin kun je het eigenlijk niet hebben als er zelfs maar één gezinslid niet meedoet.
      Ik vond het treffend dat je schreef dat het gezinslid zei: ‘jullie luisteren toch niet.’ Deze zelfde klacht hoor je in de samenleving.

      Like

      1. Ja klopt, maar een gezinslid is ook wel zo’n 20 tot 25% van het totaal aantal gezinsleden.
        Bovendien vind ik, Ma, het verschrikkelijk als een gezinslid niet meedoet. De neiging is groot de mopperaar zijn zin te geven. Onterecht.
        Bij raadsvergadering spreken vaak Wageningers in als ze het niet eens zijn met een plan. Ze eindigen vaak dat ze hopen dat we goed luisteren. Ze bedoelen dat ze hopen dat we hen hun zin geven. Vaak gebeurt dat niet. Dan vinden zij dus dat wij niet goed geluisterd hebben. Politiek en Moeder zijn twee moeilijke vakken.

        Like

      2. Twee moeilijke vakken, ja, dat klopt. Ik werd getroffen door de overeenkomst, en heb er nog even over verder gedacht.
        De mopperaar zijn zin geven is een manier om hem te laten voelen dat hij gehoord is. Maar dat kan ook op andere manieren.
        Luisteren is een complexe vaardigheid. Het is meer dan de ander spreektijd geven en je mond dicht houden tot hij uitgesproken is, om daarna weer verder te gaan met je eigen verhaal.
        Als je de mopperaar weet te valideren, hem laat voelen dat hij gehoord en begrepen is, zal hij daarna vaak uit zichzelf begrip tonen voor jouw standpunt, en bereid zijn tot een compromis.
        Er zijn weinig mensen die goed kunnen luisteren. Onze cultuur is er ook niet op gericht. Toch kan het soms enorm helpen.

        Like

      3. Hoi, ik vind het altijd behoorlijk gênant als een inspreker in een raadsvergadering geen reactie of vragen krijgt. Heeft hij/zij zijn best gedaan, een goed verhaal neergezet, maakt zich zenuwachtig om zich in zo’n formele setting in het openbaar te moeten optreden, en dan geen enkele reactie. Ik probeer altijd een reactie te geven en hem te bedanken en daarop in te gaan. Niet perse, maar wel altijd als anderen niet reageren. Ik vind insprekers juist waardevol en informatief. Ze bekijken een onderwerp vanuit een andere hoek.

        Luisteren is moeilijk. Politici horen graag zichzelf. Dat leren we ook. Laat je nooit verleiden tot een antwoord op een vraag, blijf altijd bij je eigen verhaal.

        Opvoeden is ook moeilijk. En onomkeerbaar, en niet van je af te zetten.

        Like

  2. Toch vin ‘k het jammer dat de Eerste Kamer niet méér doet waar ze voor zijn ‘ingehuurd’, wetsvoorstellen beoordelen op rechtmatigheid.
    Nu spelen er allerlei partijpolitieke sentimenten een te grote rol,
    groet

    Like

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s