Boek: Gesprekjes tussen moeders en dochters


‘De vorige keer had je zo’n leuk jurkje aan. Was dat nu te koud?’ Het klinkt misschien onschuldig maar ik zet al mijn stekels op. Het is een typisch gesprek tussen mij en mijn moeder aan het begin van een bezoek aan haar (na 3 uur reizen). Het klinkt als kritiek: ‘wat zie je er weer onverzorgd uit’ Maar dat zegt ze niet, zoals ze altijd haar kritiek verpakt in onschuldige klinkende opmerkingen.  Als ik een kwartier thuis ben, hebben we onze eerste aanvaring.

Ik dacht dat mijn relatie met mijn moeder uniek was, dat mijn moeder niet merkt dat ze kwetst en ik een beetje overgevoelig ben. Nee! Lees het boek ‘Doe je dat echt aan’ van Deborah Tannen. Ondertitel: ‘hoe moeders en dochters met elkaar praten’.

In het boek tientallen van dit soort gesprekjes, en Tannen legt uit waarom ik mijn stekels opzet, waarom die schijnbaar onschuldige opmerking zo kwetst, hoe moeders en dochters telkens weer verstrikt raken in gesprekken waarin ze elkaar pijn doen. Omdat ze al zo’n lange historie met elkaar hebben, elkaar precies aanvoelen, eindeloos babbelen over alles en niets. Omdat een moeder niets liever wil op de wereld dan een goede relatie met haar dochter. Omdat moeder altijd blijft zorgen en dochter zich altijd blijft afzetten na de eerste jaren waarin dochter moeder kopieert. Omdat ze eindeloos kletsen aan de telefoon en dan ineens prik, au.

Alle dochters van moeders, en alle moeders van dochters: lezen!

Het is een boek uit 2006, en het lag bij de afgeschreven boeken bij de bieb. Voor 50 cent heb ik een ongelooflijk goed boek te pakken.

Nu nog leren er wat van te leren en die gesprekjes anders doen.

naar bol.com

Advertenties

14 gedachten over “Boek: Gesprekjes tussen moeders en dochters

  1. Leuk al die boeken! Ik ga het zeker lezen, al is mijn eigen moeder helaas al jong overleden, kan ik er wat van leren voor mijn schoon/dochters;-)

    Like

  2. Ach, ik zou zeggen: geniet nog maar van die, in jullie ogen bemoeizucht die in hun eigen ogen bezorgdheid is.
    Er kan ook een tijd komen dat jij jezelf tegen je moeder hoort zeggen: “je moet veel drinken, je hebt een vlek op je vest, eet je wel goed, die melk is over de datum” en meer dingen van die strekking.

    Het is trouwens ook heel goed mogelijk dat die opmerkingen over en weer gaan. Ik hoor volwassen kinderen ook wel opmerkingen maken over hoe hun ouders de dingen doen en die ouders zijn dan nog heel goed in staat om hun eigen leven in te richten.

    Like

    1. Wijze opmerkingen. Het werkt trouwens ook tussen vaders en zoons. Ik ken een man die niet meer met zijn zoon wil omgaan omdat de zoon zijn vader onder curatele wilde laten plaatsen, terwijl die vader zich nog goed kan redden – maar niet op een manier die de zoon goed en begrijpelijk vindt. Ik ben ervan overtuigd dat de zoon het goed bedoelde en begrijp ook de angst van de vader.

      Like

  3. Opmerking van (schoon) moeder; ik wil me nergens mee bemoeien maar…………. en dan komt het verhaal
    En; het is maar een advies….. je moet zelf weten of je er wat mee doet…. Grrrrrr%*#
    Hoe heet dat boek ook al weer????? ;-))

    Like

  4. De opmerkingen vind ik niet meer erg. Helaas blijft er nu soms zo weinig interessants over om over te praten, want behalve die opmerkingen hebben we nog een portie negativiteit over de politiek, de maatschappij en de opvoeding van tegenwoordig in de aanbieding…. 🙂 Arme mamma

    Like

    1. de opvoeding…., mijn Zoons en dan natuurlijk de vergelijking tussen hen en hun nichtjes, de dochters van mijn broer…..En toch, zoals iemand anders zegt: als ze zou wegvallen, of haar verstand zou wegvallen, dan zou ik die opmerkingen vreselijk missen, want er spreekt zorgzaamheid uit, de liefde van een moeder voor haar enige dochter.

      Like

      1. Oh ja, de opvoeding, die zij zelf zo goed gedaan heeft en waar bij mij altijd iets aan bij te schaven is en inderdaad… de vergelijking met de andere kleinkinderen… pfff …. Het zou toch een verrijking voor hen zelf zijn als deze moeders wat ontspannender naar de zaken zouden kunnen kijken en dat het niet altijd nodig is om alles naar hun inzicht te willen veranderen/doordrukken….? Toch hou ik van haar..:-)

        Like

  5. Mijn moeder is niet meer in staat om bij mij op bezoek te komen. Maar toen ze nog kwam, ging ze bij binnenkomst meteen de dode en droge blaadjes uit mijn plantenpotten plukken:-). Omdat ze niet meer in staat is zelf te rijden, reed ik laatst 128 km naar het noorden om haar naar het ziekenhuis te brengen voor een kleine operatie. Naj installatie in mijn auto en nadat ik haar rollator opgevouwen in de kofferbak geplaatst had, keek ze naar de bodem van de auto. Prompt klonk het: ‘Nou, je mag hier ook wel eens stofzuigen, zeg!

    Het grappige is dat ik deze steekjes nu opvat als een teken van vitaliteit van haar. Ze heeft beginnende dementie en heeft steeds minder controle over haar benen, ze valt steeds vaker. Als ze nu weer eens zo pinnig uit de hoek komt, denk ik opgelucht: ‘zo, dat deel van haar koppie doet het in elk geval nog best’. Ik voel het niet meer als persoonlijk op mij gericht.

    Like

    1. ja je hebt helemaal gelijk. Tannen beschrijft hoe haar zieke moeder een dekentje over haar heen legt als ze even in slaap valt bij een bezoekje aan haar dementerende en zieke ouders. En beschrijft talloze gesprekjes waarin diezelfde moeder zo pinnig uit de bus komt..

      Ik wou dat ik het niet meer als kritiek op mijn persoon op zou kunnen vatten.

      Like

  6. Past dat leuke shirtje niet meer, is je kapper met vakantie, slaap je slecht, je bent wel veel weg gaat het thuis wel goed?
    Enz, enz….
    Echt een boek voor mij dus 🙂

    Like

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s