geniet·heb meer geld

Hoogopgeleid met een MBO-baan


In de NRC-next van vandaag staat een artikel over hoogopgeleiden die niet meer aan de slag komen op hun eigen niveau en dan maar een MBO-baan aannemen via een uitzendbureau. Ik behoor tot die groep: afgestudeerd, voorheen goed-betaalde leidinggevende banen gehad en nu aan het werk in een MBO-baan.

Iedereen heeft evenveel recht op een baan, hoger of lager opgeleid. Ik vind niet dat ik de baan van een lager opgeleid persoon afpak, want in mijn eigen vak kom ik niet aan de slag.

Het bevalt me prima, behalve dan dat het niet zoveel oplevert als mijn oude banen. Helaas moet ik anderhalf uur reizen om er te komen, en als ik de reistijd bij de gewerkte uren optel en dan uitreken hoeveel het verdient per uur, is het slecht betaald werk. Maar het is wel werk, bovendien leuk werk.

Meestal ga ik op de fiets, wat maar 15 minuten langer duurt dan met de bus, en daarvan geniet ik elke keer weer. Vandaag waren de uiterwaarden vol water met een mager zonnetje erboven en schreeuwende ganzen erbij. Na zo’n prachtige tocht kom ik uitgerust aan. En het is nog gezond ook.

Mijn baan stelt niet veel voor. Maar het voordeel is dat ik er ook niet moe van word en nooit werk mee naar huis neem. En dat ik nog wel eens iets tussendoor kan doen, zoals het schrijven van dit blog.

Toch blijf ik zoeken. Het is fijn om mijn hersens te gebruiken, en ik kan meer dan wat ik nu doe. Ik ben goed in mijn vak maar met die kennis en ervaring kan ik nu niet zoveel. Dat vind ik heel erg jammer, want het is een geweldig vak. Ik haal weinig voldoening uit mijn baan, maar daar staat tegenover dat ik tijd en energie genoeg heb voor allerlei vrijwilligerswerk. Zo zit ik in de gemeenteraad, een goed betaalde vrijwilligersbaan overigens.

Het vervelendste vind ik dat ik me niet op mijn gemak voel in babbelgesprekken. Dat ik moet toegeven tegenover studiegenoten, familie en kennissen dat ik geen passende baan heb. Dat mijn carriere gestrand is waar anderen door zijn gegaan. Ik vind het niet prettig om te vertellen wat ik nu doe. Ik ben er niet trots op. Met sommige van mijn oude vrienden ga ik daarom nu minder om, want ik heb geen zin in reunie-achtige settings.

Ik merk dat ik steeds meer lotgenoten krijg. Iemand van mijn leeftijd die zijn baan verliest, komt niet snel meer aan de bak. Het begint al een aardig vriendenclubje te worden: hoogopgeleide leeftijdsgenoten die om de een of andere reden eruit geknikkerd zijn. Of die zich ZZPer noemen maar feitelijk zonder werk zitten.

We kunnen en weten veel, maar het lukt ons niet om dat uit te baten. Het lijkt alsof we de aansluiting verliezen. Ik mag dus eigenlijk best blij zijn met mijn baan.

Advertenties

17 gedachten over “Hoogopgeleid met een MBO-baan

  1. Boeiend stuk. Passend werk wordt in een overvolle arbeidsmarkt steeds meer een achterhaald begrip. Er zijn te veel hoogopgeleiden in Nederland – er moet ook nog uitvoerend werk gedaan worden. En verder denk ik ook, niets ten nadele van jou MAthilde, dat veel mensen helemaal niet hoogopgeleid zijn. ik kan de meeste mensen die de afgelopen 20 jr vande universiteit of HBO niet serieus nemen qua niveau – toch vinden zij zichzelf = desamenleving hen hoopgeleid. Wat ze niet zijn. een diploma stelt niks meer voor, nu iedereen er een heeft. Ik wou maar zeggen: er is dus niet zoveel aan de hand, Mathilde…maar fascinerend om te lezen.

    Like

  2. Ik had het vanavond gemaakt voor over de pasta en ze vonden het heerlijk! Maar smaken verschillen je moet het gewoon eens proberen denk ik. Ik had er ook nog een beetje citroenrasp en -sap doorgedaan en nog een paar blaadjes basilicum.

    Like

  3. Ik probeer soms wel eens wat te sprokkelen maar mijn huisgenoten hebben het al gauw door dat er bv. muur in het stampotje zit en daarom ben ik (veel te) voorzichtig met deze dingen. Wel ‘sprokkel’ ik, dankzij deze zachte winter, nog steeds groente en kruiden uit mijn ‘square meter garden’. Er staan nog wat lenteuitjes, bietjes en peterselie in. We eten ook nog steeds appels van de eigen bomen.
    Wist je dat je ook lekkere pesto van muur kan maken? http://www.ivn.nl/detail_page.phtml?&username=guest@ivn.nl&password=9999&groups=IVN&banner=4&province=ZH&region=voorne&page=vogelmuur
    groetjes Margriet

    Like

    1. mijn huisgenoten valt het hoogstens op als er draderige nerven in de stamppot zitten, en daar heb je wel wat sneller last van met dat wildgeplukte groenvoer.

      Pesto van muur, is dat wel lekker? Zoveel smaak heeft muur toch niet? Proef je dan niet vooral de olie, kaas en pijnboompitten? .

      Like

  4. Ik snap je helemaal Mathilde, en toch.. ben ik blij dat je nu tijd hebt voor een blog zodat ik (die nooit de mogelijkheid had om te studeren) op veel vlakken bijgepraat wordt via jou prachtige blog! Anders zou ik van heel veel dingen het bestaan niet weten. Want wat je niet weet daar kun je ook niet naar op zoek gaan, je in verdiepen. Fijn dat je zo nu en dan een boek titel doorgeeft!
    Ik heb je boekje over sprokkelen al gedownload; dankjewel daarvoor. Ook wil ik leren breien met toe-up sokken.

    Like

    1. dank je wel. Fijn om lezers in mijn achterhoofd te hebben als ik schrijf. Doe ik het niet alleen maar voor mezelf.

      Ik ben nu bezig met ‘sprokkelen in het voorjaar’, maar dat voorjaar duurt jammer genoeg nog even. Kijk je ook al uit naar het voorjaar, hoewel de winter eerlijk gezegd nog moet beginnen?

      Like

  5. Hoi Mathilde

    Af en toe moet de melancholie ook even de overhand nemen, denk dat dat af en toe even nodig is. Maar het is wel beter om niet teveel naar het verleden terug te kijken, en misschien is het af en toe juist wel even goed om met de mensen waar je in je vorige baan veel mee praatte regelmatig mee te blijven praten ookal heb je het gevoel dat je achter bent met de informatie. Het kan soms best verhelderend werken, klinkt misschien raar maar het werkt af en toe best wel hoor.

    Nee heb geen blog, heb er ook nooit aan gedacht om met zoiets te beginnen. Zou misschien wel eens handig werken omdat ik zelf een praktijk heb voor reiki en voetreflexzone therapie

    Like

      1. Hoi Mathilde

        Mensen vragen me regelmatig waarom ik bij een sociale werkplaats werk omdat 9 van de 10 denkt dat je geestelijk iets moet mankeren om daar aan de slag te komen, maar ik vind het niet vervelend om ieder keer uit te moeten leggen dat ik er om lichamelijke reden werk en dus niet in een reguliere bedrijf aan de slag kan.

        Als anderen dan interesant moeten gaan doen om de “goed betaalde” baan die ze hebben, en dat ze zich dan alles kunnen veroorloven wat ze willen hebben dan is het eerste wat ik ze vraag “hoe zit het met je sociale leven ?) dan zijn de meesten snel uitgepraat. Dat ik dan het minimale loon krijg kan me helemaal niets schelen want ik voel me ontzettend gelukkig, geld maakt niet gelukkig.

        Bedankt dat je je verhaal meer hebt toegelicht nu kijk ik er even anders tegenaan, want het eerste stuk kwam heel negatief over op mij. En het gaf mij een beetje het gevoel dat de MBo banen niet goed genoeg waren.

        Like

      2. hoi Esmeralda,

        bedankt voor je uitleg.

        Inderdaad heb ik nu veel meer vrije tijd, geen 24/7 baan meer, en dat komt mijn humeur, gezondheid, vriendschappen en vrijwilligersbaantjes ten goede.

        En inderdaad maakt geld niet gelukkig. Bovendien heb je ook geld nodig om te werken in een hogere baan: vaker naar de kapper, duurdere kleren, vaker nieuwe schoenen, vaker magnetronmaaltijden, meer werkreizen: allemaal dingen die niet nodig zijn maar waartoe je gepusht wordt omdat je collegas dat ook allemaal doen en hebben en belangrijk vinden. Allemaal dingen waar ik niet aan meedoe.

        Maar ik mis wel de uitdaging. Ik ben destijds mijn studie gaan studeren omdat ik het een boeiend vak vond, en ik vind dat nog steeds. Ik vind het dan ook jammer dat ik daar niets meer mee doe. Ik mis ook de gesprekken en discussies met vakgenoten die toen ook mijn vrienden waren. En daarom ontloop ik juist hen: zij hebben dan een leuk gesprek over nieuwe dingen en ik loop achter. Althans, zo voelt het.

        Maar achter zogenaamde interessante verhalen zitten vaak heel oninteressante levens: geen tijd hobby’s, geen tijd voor vrienden, geen tijd voor genieten. Dat mis ik helemaal niet! Daarin heb je helemaal gelijk!

        Meestal geniet ik dus, maar soms krijgt de melancholie even de overhand. Menselijk toch?

        Heb jij ook een blog?

        Like

  6. Mijn man zat een jaar in de WW. Solliciteerde zich suf. Ook op MBO-banen. Hij is een technisch HBO+-er met 12 jaar werkervaring zonder gaten in zijn CV. Een MBO-baan heeft hij dat hele jaar niet gekregen want hij paste niet in de groep, hij was hoger opgeleid dan de baas, ze vonden 3 kwartier rijden te ver, of men was bang dat hij weer snel zou vertrekken want met zo’n CV kan je toch overal aan de slag. Nee dus. Anders had hij niet naar de MBO-functie gesolliciteerd. Eindelijk ergens een plekje gevonden. Moet voor sommige opdrachten bijna 2 uur rijden (enkele reis). Wel HBO maar MBO-salaris. Maar het is wat! Dat jaar waren de babbelgesprekken erg moeilijk. En we horen het steeds meer. Nu is mijn advies ook aan veel mensen. Vast contract? Blijf zitten waar je zit. En wil je een andere baan, blijf bij je baas en probeer een uitleen constructie oid.

    Like

  7. Werk is werk toch??? of je hoogopgeleid bent of zoals ik MBO niveau hebt, wat maakt het uit wat voor werk je doet?

    Ik heb MBO niveau en werk bij een sociale werkplaats, dus? Ben er trots op en vertel het rustig aan anderen, dit stuk wat u hier schrijft geeft mij een heel negatief gevoel. En ik zal hier maar niet zeggen hoe ik hier over denk verder want dan komt er niet veel goeds in mijn reactie te staan, maar na het lezen van uw stuk heb ik wel spontaan geen behoefte meer om uw blog te volgen. Heb helaas ervaring met “hoogopgeleiden” die MBO banen te min vinden

    Like

    1. dank je wel voor je eerlijke reactie. Wat jammer dat ik je een negatief gevoel geef, want dat is helemaal niet de bedoeling. Ik schrijf dat ik het een leuke baan vind, ik doe het werk graag. Ik doe het al meer dan 2 jaar met veel plezier. Ik vind mijn baan niet te min, waarom zou iemand ergens te goed voor zijn? Ik voel dat precies zo als jij.
      Maar ik moet wel steeds weer uitleggen waarom ik deze baan heb en dat vind ik niet leuk. Dan gaan anderen interessant vertellen over wat ze nu weer allemaal doen en dan houd ik me een beetje op de vlakte. Daar voel ik me niet fijn bij. Heb jij dat niet, dat je uit moet leggen waarom je bij een sociale werkplaats werkt?

      Like

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s