geniet

Ik wil niet hebben om de heb


Ik vind het moeilijk enthousiasme te veinzen als iemand me zijn of haar verzameling olifantjes of aanstekers laat zien. Hebben om de heb: ik gruw ervan.

Waarom zou je je huis volproppen met onnodige dingen? Vind je puddingvormen echt het mooist wat je zou kunnen ophangen in de keuken?

Mijn beste tip aan iedereen die wanhopig rondkijkt naar de vele rommel in zijn huis:  stop met verzamelen.

boeken, DVD’s, CD’s

Ga naar de bibliotheek, leen wat je wilt lenen. Koop die boeken, DVD’s en CD’s die je echt inspireren. En verkoop de rest op bol.com.

fotocameras, radios, poppen, beren, houten speelgoed, oude bordspellen

Ruim je huis op, geniet van de vele ruimte – hij is echt veel groter dan een tent.

schoenen, tassen, oorbellen, flesjes nagellak, riemen

Misschien ben je al zover dat je bezit je weerhoudt van een verhuizing. Bewaar wat je zou meeverhuizen als je volgende huis de helft kleiner zou zijn, en breng de rest naar de Kringloop. Wat doe je straks met al die porcelijnen uiltjes als je in een aanleunwoning gaat wonen?

bakvormen, theelichtjes, gemberpotten, beschuitbussen

 

Denk eens aan je kinderen die jouw huis straks moeten gaan opruimen. Die flikkeren al die koekblikken zo in de kliko.

 

Advertenties

8 gedachten over “Ik wil niet hebben om de heb

  1. En zo heeft ieder z’n eigen hobby;) De een verzameld graag, de ander ruimt graag op en heeft liever ruimte om zich heen. Ieder z’n eigen ding toch? Ik moet er niet aan denken nog meer spullen te hebben om de heb, ik heb genoeg, maar dat is ook anders geweest.

    Like

    1. Nauurlijk, ieder zijn ding.

      Ja bij mij is dat ook wel anders geweest, vooral hield ik van mijn boeken. Maar ik heb lang in Afrika en Zuid-Amerika gewoond met tien verhuizingen in 15 jaar. Juist die boeken gingen me tegenstaan: want de meeste pakte ik uit, zette ze in de kast, en pakte ze twee jaar later weer in.

      Like

  2. Ik ben het er NIET mee eens….of althans: zeer gedeeltelijk. Ik geniet ervan oude dingen of verzameldingen tegen te komen, koop nooit iets ‘om te verzamelen’, maar kom toch van alles tegen in huis.
    Als je opruimt,ga je vaak toch wéér een nieuwe vaas kopen…bijv. omdat je die ene net weggeflikkert hebt…
    Maar ja, het is ook iets van ‘je thuisvoelen’in een vol huis en je ongemakkelijk voelen in een interieur wat zó wat een ‘woonwinkelinterieur’lijkt, komt zó uit de winkel,wordt geregeld vervangen,geen identiteit!!

    Like

    1. Jij moet je lekker voelen in je huis. Als jij geniet van veel spullen om je heen dan is dat jouw huis. Je omgeeft je met spullen die jou inspireren, dat zullen vaak oude spullen zijn, herinneringen, de puddingvorm van je oma. Dat is wat anders dan het aanleggen van een puddingvormenverzameling met puddingvormen van rommelmarkten. Daar haal je toch je identiteit niet uit? En dat zijn toevallig wel de wanden die in de woonbladen staan: onpersoonlijk, geen identiteit, maar wel met een verzameling vogelhuisjes, bordjes, koekblikjes.
      Dat je na een opruimsessie je weer geïnspireerd voelt om iets te kopen, herken ik wel.

      Like

  3. Haha. Ik was degene die olifantjes spaarde als kind. Het was voor familieleden ook een redelijk makkelijk cadeautje: je maakt mij altijd blij met een olifantenknuffel of -beeldje.

    Inmiddels staan er ergens twee dozen met olifantenbeeldjes, voorzichtig ingepakt in watten, en er zijn nog twee planken in een boekenkast bezet met beeldjes. Ik zie er het nut nu niet meer van in, wil die planken ook wel gaan leegmaken en beeldjes tja, verkopen op marktplaats, of weggooien?

    Maar vond het vroeger wel erg leuk. Ik zou het dus als een onschuldig pleziertje willen beschouwen; als familieleden mij geen olifantje hadden gegeven, dan hadden ze me wel een speelgoedje gegeven of nagellak, daar heb je ook heel weinig aan.

    Like

    1. Ik kreeg vaak bedeltjes voor mijn bedelarmbandje. Ik was er toen wel blij mee, maar achteraf denk ik dat het wel steeds een gemakkelijk cadeautje was. En ik heb nu geen idee meer wat ik van wie heb gekregen. Mijn oude bedelarmbandje zegt me dan ook helemaal niets meer. Nog sterker, mijn moeder heeft hem weggegeven aan een nichtje, dat voelde toch wel gek – zonder mij te vragen!
      Ik heb te lang in Afrika rondgelopen om te genieten van overbodige spullen. Ik geniet juist van het minimalisme tijdens een kampeervakantie – blijkbaar kan ik echt met zo weinig toe en heb dan toch een fijne tijd.
      Succes met het vinden van een goede plek voor je olifantjes.

      Like

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s