geniet·heb meer geld·leef groen en goedkoop

Hoe ik mezelf beheers om te vrekkig te worden


Besparen kan gemakkelijk een verslaving worden. Alles kan altijd wel ergens een dubbeltje goedkoper gevonden worden. Een pot pindakaas: ik zou een hele fietstocht door de stad kunnen houden om alle winkels te vergelijken. Maar ik bespaar om te leven en niet andersom.

Ik heb voor mezelf de honderd euro regel bedacht: als het op jaarbasis honderd euro of meer oplevert, doe ik het. Als het minder oplevert, doe ik het niet tenzij het hoort bij mijn manier van leven. Zo houd ik er niet van om te verspillen, dus ik knip al jaren tandpastatubes open om de resten eruit te halen. Gewoon omdat dat ook tandpasta is die gemaakt is om te worden gebruikt en niet om te worden weggegooid. Maar ik ga niet perse de goedkoopste tandpaste kopen, want hoeveel tubes gebruik ik nou in een jaar? Twaalf misschien dus hoeveel levert me dat op op jaarbasis? Ik koop de tandpasta die ik goed vind en dat is absoluut niet de duurste.

Bij het rekenen word ik nogal eens verrast.

Het verschil tussen goedkope en dure pindakaas bij de supermarkt is ruim een euro, en mijn zoons vinden de goedkope erg lekker (merk Quino). Wij eten twee potten pindakaas per week dus ruim honderd per jaar! Een euro per pot is ruim honderd euro besparing per jaar, kassa!

Op zeker moment vraten mijn zoons een pak cruesli per dag leeg, maar de allergoedkoopste is gewoon niet lekker. Tot ik voorrekende dat we 800 euro aan cruesli per jaar uitgaven. Sindsdien eten ze per dag een brood. Elke dag een brood, 365 broden per jaar. Dus met brood dat 30 cent goedkoper is, heb ik mijn honderd euro besparing te pakken. Bij brood let ik op de aanbiedingen en prop het vriesvak vol, kassa!

Nog steeds eten we overigens 2 pakken cruesli per week.

We eten ook ruim twee kilo kaas per week. Die koop ik bij de kaasboer: lekkerder en goedkoper dan bij de supermarkt. Dat scheelt me 2 euro per week dus alweer honderd euro per jaar!

Het verschil tussen biologische volle melk en goedkope volle melk (ik houd niet van halvol) is een dubbeltje. Met honderd pakken per jaar is de besparing dus een tientje per jaar. Daar doe ik niet moeilijk over en koop lekker de biologische volle melk.

Honderd pakjes macaroni per jaar die per stuk bijna een euro goedkoper zijn: kassa! Ik koop dus altijd de goedkoopste macaroni.

Ik vind het bijzonder verhelderend om het effect van een besparing op jaarbasis uit te rekenen. Daarmee voorkom ik dat het een verslaving wordt en dat ik bij het boodschappen op elk dubbeltje let. Hoe doen jullie dat?

Advertenties

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s