Riet als borrelhapje


In de uiterwaarden groeit veel riet (Pharagmites communis). Vroeger werden jonge rietscheuten als asperges gegeten. Tegenwoordig eten we Chinese bamboescheuten uit blik, dus waarom geen riet? Ons riet is familie van suikerriet, dus wie weet zijn Nederlandse rietstengels wel heel lekker.

Met een schaar knip ik tien jonge scheuten af. Ze zien eruit als jonge bamboescheuten. De ongevulde, die meer lijken op gras, laat ik staan.Thuis pel ik de harde buitenste vellen van de stelen af zodat het zachte sappige binnenste overblijft. Dat is minder gedoe dan gedacht. De groeipunten zijn hard, maar de stelen zien er lekker uit, net andersom dan bij asperges waar juist de zachte groeipunten een delicatesse zijn.
De afgepelde stelen snijd ik doormidden en leg ik in een pannetje. Ik kook ze in een laagje water in 10 minuten ‘gaar’.

Dan het eten. Ik knabbel eerst de onderkanten op, die lekker knapperig zijn. Naar de topjes toe worden de buitenste schillen te hard en draderig en zuig en trek ik tussen mijn tanden het zachte binnenste eruit net zoals bij zoethout. Zoals kinderen die wonen bij suikerrietplantages op suikerrietstengels zuigen en daarmee hun gebit verwoesten.
Riet is niet geschikt als groente bij de dagelijkse maaltijd, daarvoor is het eten teveel gedoe. Maar als borrelhapje is het lekker en nog het best te vergelijken met het knabbelen op artisjok.

Ik ga het beslist nog eens doen tijdens een barbecue in het wild.

Volgend stukje over kraailook

Advertenties

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s