Walvisjacht en Foxconn


Deze week was er een mooi programma op TV over Alaska. De journalist bezocht onder andere Kaktovik, een Inuit-dorp aan de noordkust van Alaska. Ik kan me niet voorstellen dat eens lang geleden een groep mensen daar vrijwillig is gaan wonen; ik begrijp al niet dat 5000 jaar geleden mensen in Nederland konden overleven, maar dat terzijde. Het Inuit-dorp overleeft op walvisvlees en heeft toestemming om maximaal 3 walvissen per jaar te doden. Die walvisjacht is het hoogtepunt van het jaar. Het programma liet de voorbereiding op de jacht zien, de terugkeer van de jagers in het dorp, de slacht van de walvis, de verdeling van het vlees en tenslotte de ijsberen die zich aan de resten tegoed deden terwijl de bevolking eromheen stond. Regelmatig komen actievoerders protesteren tegen deze walsvisvangst, en daarom willen de bewoners niet gefilmd worden. De journalist vond het idee van deze jacht ook niet echt prettig maar bracht het verhaal met respect voor de oude cultuur waarin de walvis een centrale rol speelt. De walvis wordt in grote stukken gesneden en verdeeld onder alle huishoudens. Het vlees wordt opgeslagen in kelders die zijn uitgegraven in de permafrost en voorziet hen de lange donkere koude winter van gezond voedzaam vlees. Het volk kan op die plek niet overleven zonder dit vlees.

Deze zelfde week las ik in de NRC-next een artikel over Foxconn, de fabriek in China waar Apple i-Pads en i-Phones laat maken. Een kilometerlang wit complex met netten rond de gebouwen gespannen vanwege de vele zelfmoorden. Werknemers werken in principe zes dagen in de week 14 uur per dag, en die vrije dag wordt ingetrokken bij een grote haastklus, de fabricage van miljoenen i-Phone5 bijvoorbeeld. Wonen, slapen en eten doen werknemers in de fabriek, waarvoor een deel van hun salaris wordt ingetrokken. Zo houden ze 180 dollar per maand over. De jongeren werken daar een paar jaar en aanvaarden hun slavernij om geld te sparen en dan een ander leven te beginnen.

Het is gemakkelijk om hier vanuit mijn verwarmde kantoor op mijn computer via internet een petitie te ondertekenen tegen walvisvangst bijvoorbeeld, tegen illegale houtkap in Indonesie. Of tegen arbeidsomstandigheden in Foxconn: vandaag loopt een actie. Voor mijn eigen leventje heeft het immers geen consequenties. Komende maand krijgen wij raadsleden in Wageningen een i-Pad en worden stukken alleen nog digitaal verspreid, wat heel wat papier scheelt. Weigeren nu ik weet onder welke omstandigheden die gemaakt worden?

Advertenties

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s